Kerendia

Podczas terapii finerenonem należy przynajmniej raz w miesiącu monitorować stężenie potasu i współczynnik przesączania kłębuszkowego.​‍​​​​​‍​‍‍‍‍​‍‍ Dodatkowe badania należy przeprowadzić w przypadku zwiększenia dawki substancji czynnej, wznowienia kuracji oraz na początku leczenia.Częstszą kontrolę należy rozważyć w przypadku występowania u pacjenta skłonności do hiperkaliemii. Pacjenci znajdujący się w grupie ryzyka to osoby z niskim eGFR oraz osoby z wcześniej występującymi epizodami hiperkaliemii. Ryzykowne jest również przyjmowanie podczas kuracji leków będących umiarkowanymi inhibitorami podjednostki CYP3A4 cytochromu p450.Zachowanie szczególnej ostrożności jest konieczne w przypadku pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy od 4.8 mmol/l do 5 mmol/l, a powyżej 5.5 mmol/l zalecane jest przerwanie terapii. Jej wznowienie jest możliwe dopiero po spadku stężenia potasu poniżej wartości 5 mmol/lJednoczesne stosowanie finerenonu z suplementami diety zawierającymi w swoim składzie potas powinno przebiegać z zachowaniem należytej ostrożności.Leku nie należy podawać w połączeniu z diuretykami oszczędzającymi potas oraz substancjami należącymi do grupy antagonistów receptora mineralokortykoidowego.Ryzyko wzrostu stężenia potasu w osoczu rośnie w przypadku pogarszającej się czynności nerek. Z tego względu konieczne jest regularne monitorowanie ich funkcji. Terapii nie należy rozpoczynać gdy eGFR wynosi mniej niż 25 ml/min/1,73 m2. Podczas leczenia może dojść do drastycznego spadku eGFR, to jest poniżej 15 ml/min/1,73 m2, zalecane jest wtedy zakończenie kuracjiSubstancja czynna nie powinna być stosowana w okresie ciąży. Warunkowe przyjmowanie leku podczas ciąży jest możliwe dopiero po przeprowadzeniu starannej oceny korzyści wynikających z leczenia dla matki oraz ryzyka występującego dla rozwijającego się płodu. Kobiety przyjmujące finerenon powinny stosować skuteczne metody antykoncepcyjne. W trakcie leczenia niezalecane jest również karmienie piersią.Z badań klinicznych finerenonu wyłączeni zostali pacjenci z potwierdzoną niewydolnością mięśnia sercowego ze zmniejszoną frakcją wyrzutową.Brak badań potwierdzających bezpieczeństwo finerenonu w grupie pacjentów cierpiących na ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia finerenonu w osoczu, rozpoczęcie terapii nie jest wtedy zalecane. W przypadku wystąpienia umiarkowanych zaburzeń pracy tego narządu konieczne może być przeprowadzenie dodatkowych badań stężenia potasu w trakcie leczenia.