Keytruda

Pembrolizumab u pacjentów z agresywną postacią choroby lub gorszym rokowaniem może mieć opóźnione działanie.​‍​​​​​‍​‍‍‍‍​‍‍ Występuje więcej zgonów w przypadku samodzielnego stosowania pembrolizumabu, niż w leczeniu skojarzonym z cytostatkiem.Ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych pochodzenia immunologicznego podczas leczenia pembrolizumabem należy szczególnie monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia zapalenia płuc, jelit (z perforacją włącznie), wątroby, nerek oraz zaburzeń endokrynologicznych (niedoczynność kory nadnerczy, zapalenie przysadki, cukrzyca typu I, cukrzycowa kwasica ketonowa, niedoczynność i nadczynność tarczycy) i reakcji skórnych.Wystąpienie powyższych objawów wymaga wdrażaniea odpowiednich schematów farmakologicznych.W związku z ryzykiem odrzucenia przeszczepu należy rozważyć celowość terapii pembrolizumabem.Wszystkie politerapie należy oceniać w odniesieniu do wzajemnych oddziaływań międzylekowych oraz stosunku do leczonej jednostki chorobowej.Podczas wlewu konieczna jest ocena odpowiedzi pacjenta.