Interferon Beta-1A

Stosowanie interferonu beta wiąże się z ryzykiem wystąpienia u pacjenta zakrzepowej plamicy małopłytkowej oraz hemolitycznego zespołu mocznicowego.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Jeśli u chorego wystąpią objawy kliniczne, należy odstawić substancję czynną.Jeśli w trakcie leczenia u chorego pojawi się depresja oraz myśli samobójcze, należy wówczas zaprzestać terapii substancją czynną.Interferon beta należy stosować ostrożnie u pacjentów z napadami drgawkowymi, padaczką, a także arytmią, niewydolnością serca oraz dusznicą bolesną.W celu uniknięcia martwicy w miejscu wstrzyknięcia substancji czynnej, należy okresowo zmieniać obszary podania leku.Interferon beta może powodować uszkodzenia wątroby. Stosowanie substancji czynnej należy przerwać, jeśli tylko pojawią się objawy.Przyjmowanie interferonu beta może prowadzić do rozwoju zespołu nerczycowego, dlatego zaleca się okresowe badania czynności nerek.Przyjmowanie interferonu beta może prowadzić do nasilenia objawów lub powstania zaburzeń czynności tarczycy. Zaleca się okresowe badania w tym kierunku.Interferon beta należy stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek oraz zahamowaniem czynności szpiku kostnego.Substancja czynna nie była badana pod kątem skuteczności w leczeniu innych postaci stwardnienia rozsianego, niż opisywanego we wskazaniach.Interferon beta zmienia wyniki badań laboratoryjnych. Zaleca się monitorowanie liczby leukocytów i płytek krwi oraz wykonywanie testów czynnościowych wątroby.