Wykazano, że loperamid jest nieselektywnym blokerem kanałów wapniowych, które biorą udział w mechanizmie skurczu mięśnia. Tym samym poprzez bezpośredni wpływ na mięśnie podłużne i okrężne ściany jelita hamuje perystaltykę jelit. Wiążę się także z receptorami opioidowymi komórek ścian jelita co również wpływa hamująco na ich perystaltykę. Zwiększa on także wchłanianie zwrotne wody i elektrolitów, co wpływa na zmniejszenie objętości mas kałowych oraz zmniejsza ich konsystencję na bardziej zwartą.
Loperamid jest wchłaniany w jelitach, jednakże ze względu na mechanizm pierwszego przejścia zachodzący w wątrobie (eliminacja leku przed jego dostaniem się do krążenia ogólnego) do krwi trafia znikoma dawka leku.
Badania zostały wykonane na szczurach i wykazują duże powinowactwo leku do komórek ścian jelita, szczególnie do receptorów podłużnej warstwy mięśniowej. Wiązanie z białkami osocza to 95% (albuminy), natomiast dane nie kliniczne wykazują, że loperamid jest substratem glikoproteiny P.
Loperamid niemal całkowicie ulega efektowi pierwszego przejścia, czyli jest wyłapywany przez wątrobę, metabolizowany, sprzęgany i wydalany z żółcią, z tego względu stężenie leku w postaci niezmienionej w osoczu jest niewielkie. Główny szlak metabolizmu loperamidu został określony jako oksydacyjna N-demetylacja, za pośrednictwem cytochromów CYP3A4 i CYP2C8.
Loperamid i jego metabolity jest wydalany głównie z kałem, a okres jego półtrwania (czas, w którym stężenie leku w krwi, surowicy lub osoczu zmniejszy się do połowy wartości początkowej) wynosi około 11 godzin.
⚠️ Ostrzeżenia
Podanie leku należy przerwać, gdy w ciągu 48 godzin nie obserwuje się poprawy stanu klinicznego u pacjenta z ostra biegunką, gdy wystąpią zapacia, wzdęcia lub niedrożność jelit. Długotrwała biegunka może być też oznaką poważniejszych chorób. Pacjent w obu wypadkach powinien skonsultować się z lekarzem. Nie należy stosować loperamidu długotrwale, bez określenia przyczyny biegunki.W przypadku pacjentów z AIDS leczonych z powodu biegunki, należy przerwać stosowanie leku przy pierwszych objawach wzdęcia brzucha. U grupy pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować z ostrożnością ze względu na możliwość przedawkowania leku i jego toksyczne działanie o ośrodkowy układ nerwowy.
