Nasen

Podstawową leczenia bezsenności stanowi ustalenie jej przyczyny - jeśli występuje brak efektów po 7-14 dniowym stosowaniu zolpidemu należy rozpoznać chorobą wywołującą bezsenność.Stosowanie dłuższe niż zalecane, przyjmowanie zolpidemu przez kilka tygodni może wiązać się ze zmniejszeniem działania nasennego będącego efektem rozwoju tolerancji na tę substancję.Stosowanie zolpidemu, pochodnych benzodiazepin (BZD) może wiązać się z wystąpieniem uzależnienia psychicznego i/lub fizycznego.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ Czynnikami sprzyjającymi uzależnieniu jest uzależnienie alkoholowe, nadużywanie leków w wywiadzie czy choroby psychiczne. Nagłe odstawienie zolpidemu, szczególnie u osób uzależnionych może być powodem wystąpienia objawów odstawiennych - obejmują one lęk, wzmożone napięcie psychiczne, drażliwość, dezorientację, niepokój, bóle głowy i mięśni. W ostrych stanach mogą wystąpić: depersonalizacja, parestezje, światłowstręt, przeczulica słuchowa, omamy, drgawki, napady drgawkowe.Przerwanie stosowania BZD, w tym zolpidemu może wiązać się z wystąpieniem bezsenności "z odbicia". Temu stanowi towarzyszyć może nawrót objawów o nasileniu większym niż przed rozpoczęciem leczenia substancjami o działaniu nasennym. Dodatkowo mogą wystąpić również lęk, niepokój i zmiany nastroju. Istotne w takim przypadku jest odpowiednie dobranie schematu dawkowania z uwzględnieniem okresu zmniejszania dawki.W związku z potencjałem uzależniającym, bezsennością z odbicia okres stosowania zolpidemu i substancji o podobnym profilu działania powinien być jak najkrótszy i nie powinien przekraczać 4 tygodni.Stosowanie zolpidemu może wiązać się z wystąpieniem zaburzeń psychoruchowych dnia następnego, w tym zdolnością prowadzenia pojazdów. Ryzyko to jest zwiększone gdy przyjęciu zolpidemu i chęci przystąpienia do wykonywania czynności wymagających zwiększonej uwagi towarzyszy okres krótszy niż 8 godzin, pacjent zastosował dawkę większą niż zalecaną, pacjent zastosował zolpidem z alkoholem / innymi lekami działającymi depresyjnie na OUN / lekami zwiększającymi stężenie zolpidemu we krwi.Istotnym elementem terapii zolpidemem jest odpowiednia długość snu - minimum 8 godzin nieprzerwanego snu. Stosowanie BZD i substancji podobnych może być przyczyną wystąpienia niepamięci, które może ujawnić się po kilku godzinach od przyjęcia tej substancji.Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej wrażliwi na działanie zolpidemu - dawkę należy dobrać odpowiednio ze względu na to, że zolpidem ma działanie zwiotczające mięśnie, zwiększa się ryzyko upadku, a w efekcie złamań. Dodatkowo u osób starszych częściej występuje reakcja paradoksalna / inna psychiczna, której towarzyszą objawy jak: niepokój, pobudzenie, urojenia, napady złości, koszmary senne, nasilona bezsenność.Niektóre dolegliwości jak niewydolność wątroby, niewydolność oddechowa, niewydolność nerek mogą stanowić znaczące ograniczenie do stosowania zolpidemu lub być przeciwwskazaniem do stosowania. Zolpidem i inne BZD nie powinny być lekami pierwszego rzutu w chorobach psychicznych. Należy zachować ostrożność, jeśli zolpidem ma być stosowany u osób z depresją (mimo braku interakcji z SSRI). U pacjentów z depresją istnieje ryzyko myśli samobójczych, zolpidem może nasilać takie skłonności czy myśli. Nie należy stosować zolpidemu w momencie występowania lęku związanego z depresją.Pacjenci stosujący zolpidem mogą być dotknięci somnambulizmem (lunatyzmem, sennowłóctwem) - objawia się to chodzeniem podczas snu, prowadzeniem samochodu podczas snu, wykonywaniem innych czynności podczas snu z niepamięcią tych zdarzeń. Ryzyko to wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu alkoholu / innych leków o działaniu hamującym na OUN.W terapii zolpidemu nie zaleca się łączenia z opioidami ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki. Jeśli zachodzi konieczność pacjentów należy odpowiednio monitorować pod kątem zaburzeń oddychania czy nadmiernej sedacji.