Nefopam jest silnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny.Prawdopodobnie punktem uchwytu jego działania są zstępujące drogi serotoninonergiczne. Jednak dokładny mechanizm działania nefopamu nie jest znany.
Po podaniu doustnym nefopam wchłania się w 95-100% przyjętej dawki.
Po podaniu doustnym maksymalne stężenie w surowicy krwi nefopam osiąga po 1-3 godzinach.Z białkami surowicy krwi wiąże się w około 71-76%.Część niezwiązana ulega dalszej dystrybucji do tkanek i płynów ustrojowych (również do płynu mózgowo-rdzeniowego) gdzie osiąga stężenie ok. 25% maksymalnego stężenia w surowicy.Objętość dystrybucji wynosi około 10 kg/l.Nefopam przenika przez łożysko i do mleka matki.
Nefopam metabolizowany jest głównie w wątrobie w procesie N-dezmetylacji i N-oksydacji do 7 metabolitów, z których 5 nie ma działania przeciwbólowego, a 2 pozostałe nieznacznie przewyższają siłę działania substancji macierzystej (o około 2%).Okres półtrwania nefopamu wynosi około 4 godzin, a jego metabolitów od 2 do 9 godzin.
Metabolity nefopamu wydalane są głównie z moczem (około 87%) i kałem (około 8%).Około 5% podanej dawki wydalane jest w postaci nie zmienionej.Całkowita eliminacja leku z organizmu następuje w przeciągu 5 dni.
⚠️ Ostrzeżenia
U osób w podeszłym wieku leczenie należy rozpocząć od małych dawek ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego takich jak omamy lub dezorientacja.Szczególną ostrożność należy zachować u osób z niewydolnością wątroby lub nerek. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek należy zmodyfikować dawkę.Jeśli nefopam przyjmowany jest przez dłuższy okres czasu wskazane jest kontrolowanie czynności wątroby ponieważ może wystąpić bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz.U pacjentów z przerostem gruczołu krokowego lub trudnościami w oddawaniu moczu nefopam należy stosować ostrożnie.Nefopam może zabarwić mocz na kolor różowy.Nefopam może powodować uzależnienie psychiczne typu amfetaminowego.