Flutamid jest niesteroidowym antyandrogenem. Hamuje zarówno wychwyt androgenów jak i ich wiązanie w jądrze komórek tkanek docelowych. Blokuje receptory wiążące testosteron. Rak gruczołu krokowego jest zazwyczaj hormonozależny, dlatego jest wrażliwy na leczenie hormonalne, które ogranicza czynność androgenu. Alternatywą jest też kastracja chemiczna lub chirurgiczna.
Flutamid absorbuje się szybko i w całości po podaniu doustnym z przewodu pokarmowego. Działanie leku na występuje już po ok. 2 godzinach od podania.
Flutamid w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza (94-96%). Jego głowny metabolit - hydroksyflutamid w ponad 90%.
Flutamid ulega dość szybko metabolizmowi. Jego główny, aktywny metabolit (2-hydroksyflutamid) osiąga Cmaxw osoczu w ciągu 2 h, a jego T0,5wynosi ok. 6 h . W przypadku pacjentów starszych okres półtrwania jest wydłużony i wynosi 8 h po pojedynczej dawce i 9,6 h w stanie stacjonarnym.
Lek i jego metabolity wydalają się głównie z moczem przez nerki (28%). Niewielki procent podanej dawki (4%) wydala się z kałem.
⚠️ Ostrzeżenia
Należy zachować szczególną ostrożność stosując flutamid u pacjentów z niewydolnością wątroby w wywiadzie. Lek może działać hepatotoksycznie, co manifestuje się następującymi objawami: zmianami aktywności aminotransferaz, żółtaczką zastoinową, marskością wątroby, czy encefalopatią wątrobową. W przypadku pojawienia się objawów uszkodzenia wątroby (świąd, ciemny mocz, utrzymujący się brak łaknienia, żółtaczka, ból pod prawym łukiem żebrowym lub niewyjaśnione objawy grypopodobne) należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. Natomiast przed rozpoczęciem terapii flutamidem należy u pacjenta skontrolować poziom aminotransferaz w surowicy.Jednym z produktów metabolizmu flutamidu jest 4-nitro-3-fluoro-metyloanilina. Jest to metabolit, który wykazuje aktywną toksyczność z następującymi objawami: methemoglobinemia, niedokrwistość hemolityczna, żółtaczka zastoinowa. Symptomy te szczególnie objawiały się u u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6-P) oraz u palaczy. Stąd w tej grupie pacjentów należy w trakcie terapii flutamidem kontrolować poziom methemoglobiny.Należy zachować szczególną ostrożność prowadząc terapię flutamidem u osób z niewydolnością nerek oraz układu krążenia, gdyż może on zatrzymywać wodę w ustroju.Flutamid wpływa negatywnie na plodność mężczyzn zmniejszając liczbę plemników w nasieniu, dlatego kuracja mężczyzn w wieku rozrodczym wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. W trakcie kuracji należy stosować skuteczną antykoncepcję. Przewlekła terapia flutamidem u mężczyzn bez wcześniejszej kastracji chirurgicznej czy farmakologicznej wymaga regularnego badania liczby plemników.Szcególną ostrożność należy zachować ordynując Flutamid pacjentom kardiologicznym, szczególnie tym, u których w przeszłości obserwowano wydłużenie odstępu QT oraz u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą odstęp QT wydłużać. W tej grupie chorych ryzyko wystąpienia częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes jest podwyższone.Należy zachować ostrożność stosując flutamid w obecności choroby sercowo-naczyniowej. Lek może powodować zwiększenie stężenia w surowicy krwi bilirubiny, kreatyniny, estradiolu oraz testosteronu, co ciężkich przypadkach może to prowadzić do zwiększonego ryzyka dławicy piersiowej i niewydolności serca.
