Arava

Równoczesne przyjmowanie lub stosowanie w niedalekiej przeszłości innych leków z grupyprzeciwreumatycznych, modyfikujących przebieg choroby o właściwościach hepatotoksycznych i hematotoksycznych może nasilać ciężkie działania niepożądane, dlatego decyzja o łączonej terapii musi być poprzedzona dokładną oceną stosunku korzyści do ryzyka.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ Zastąpienie leflunomidu tego typu lekami musi być poprzedzone zachowaniem okresu wymywania. Odnotowano przypadki ciężkiego uszkodzenia wątroby włącznie ze zgonami. Ciężkie reakcje dotyczące wątroby występują głównie w ciągu 6 miesięcy. Należy monitorowaćaktywność aminotransferazy alaninowej- AlATprzed rozpoczęciem leczenia, co dwa tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni. Z taką samą częstością należy wykonywać morfologię krwi,oznaczenia całkowitej liczby i obrazu leukocytów i trombocytów. Wzrost aktywnościAlAT2-3 razy powyżej górnej granicy normy wskazuje na konieczność zmniejszenia dawki leku. Jeżeli zmniejszenie dawki nie prowadzi do obniżenia aktywnościAlATnależy przerwać stosowanie leflunomidu i zastosować procedurę wymywania. Terapię należy przerwać także u osób, u których wystąpiły ciężkie zaburzenia hematologiczne. Grupą szczególnie narażoną są pacjenci z niedokrwistością, trombocytopenią i (lub) leukopenią oraz zaburzeniami czynności szpiku w wywiadzie.Zaburzenia czynności wątroby i ciężka hipoproteinemia prowadzą do wzrostu stężenia czynnego metabolituleflunomidu A771726, dlatego w takich przypadkach nie zaleca się stosowania leflunomidu.Ze względu na długi okres półtrwania czynnego metabolitu, działania niepożądane mogą wystąpić nawet po zakończeniu stosowania leku. Jeżeli zachodzi konieczność przyspieszonego usunięcia leku z organizmu należy przeprowadzićprocedurę wymywania.Nie są znane skutki jednoczesnego stosowania leflunomiduz lekamiprzeciwmalarycznymi stosowanymi w chorobach reumatycznych (np. chlorochina ihydroksychlorochina), doustnymi lub domięśniowymi preparatami złota, D-penicylaminą,azatiopryną i innymi lekami immunosupresyjnymi włączając w to inhibitory czynnika martwicynowotworów TNF-α, dlatego połączenie tych leków wymaga zachowania szczególnej ostrożności.Zmiany na błonach śluzowych i skórzepodczas stosowania leflunomidu mogą być związane z wystąpieniem wrzodziejącego zapalenia jamy ustnej,zespołu Stevensa-Johnsona,toksycznego martwiczego oddzielania się naskórkalubreakcjipolekowej z eozynofilią bądźobjawami ogólnymi. W takich przypadkach konieczne jest zaprzestanie przyjmowania leflunomidu. Przerwanie leczenia można rozważyć u osób, u których wystąpiła ciężka postać łuszczycy krostkowej lub nasilenie łuszczycy.Leflunomid zwiększa ryzyko rozwoju ciężkich zakażeń. U pacjentów stosujących leflunomid w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi odnotowanoprzypadki postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Rozpoczęcie terapii powinno być poprzedzone oceną w kierunku aktywnej lub nieaktywnej gruźlicy.Pacjentów należy monitorować pod kątem  objawów śródmiąższowej choroby płuc (kaszel, duszność) i razie konieczności odstawić lek oraz wprowadzić odpowiednie postępowanie diagnostycznego.Leflunomid może powodować rozwój neuropatii obwodowej. Wśród czynników ryzyka można wymienić wiek powyżej 60 lat, równoczesne stosowanie leków neurotoksycznych i cukrzycę.Przed rozpoczęciem terapii i w trakcie jej trwania należy kontrolować ciśnienie krwi.Nie można wykluczyćprzenoszenia przez męski układ rozrodczy toksycznego działania leflunomidu na płód, dlatego mężczyźni muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. W celu zminimalizowania ryzyka toksycznego wpływu leku na płód zaleca się, aby mężczyźni planujący ojcostwo przerwali leczenie i zastosowali przez okres co najmniej 11 dni postępowanie prowadzące do zmniejszenia stężenia metabolitu A771726 w osoczu do wartości nie przekraczającej0,02mg/l. Stężenie należy ponownie oznaczyć po upływie co najmniej 14 dni. Utrzymywanie się wartości stężenia w granicach normy przez okres co najmniej 3 miesięcy zapewnia minimalne ryzyko narażenia płodu.Stosowanie szczepionek z żywymi atenuowanymi drobnoustrojami nie jest zalecane podczas terapii leflunomidem ze względu na brak potwierdzonego bezpieczeństwa i skuteczności szczepień. Należy uwzględnić długi okres półtrwania leku planując szczepienie po zakończeniu leczenia.