Areleptan

Terapia fingolimodem często sprawia, że częstość akcji serca jest mniejsza  i może być powodem wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym rzadkich incydentów przemijającego, samoistnie ustępującego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Przed rozpoczęciem terapii fingolimodem oraz 6 godzin po podaniu pierwszej dawki leku u wszystkich pacjentów należy wykonać badanie EKG i pomiar ciśnienia krwi. Każdy leczony fingolimodem powinien być obserwowany przez 6 godzin w kierunku objawów bradykardii z cogodzinnym pomiarem tętna i ciśnienia krwi. Każdy ujawniony przypadek bloku przedsionkowo-komorowego powinien skutkować przedłużonym okresem monitorowania.Możliwe są przypadki inwersji załamka T w trakcie kuracji fingolimodem. W przypadku takiego incydentu, który owocuje niedokrwieniem mięśnia sercowego, zaleca się konsultację kardiologiczną.Podstawowy efekt leczniczy fingolimodu polega na zależnym od dawki obniżeniu liczby limfocytów obwodowych do 20-30% wartości początkowych. Efekt ten jest rezultatem odwracalnego zatrzymania limfocytów w tkankach limfatycznych. Przed rozpoczęciem terapii fingolimodem lekarz prowadzący powinien mieć wgląd do wyników pełnej morfologii z poprzedzających leczenie 6 miesięcy. Ocena tych parametrów powinna być prowadzona regularnie w trakcie leczenia, szczególnie w przypadku wystąpienia zakażenia. Ilość limfocytów <0,2 x109 /l jest wskazaniem do przerwania terapii. Rozpoczęcie terapii fingolimodem należy odłożyć u chorych z ciężką infekcją, aż do jej ustąpienia.Przed podjęciem kuracji fingolimodem rekomenduje się wykonanie oceny odporności pacjentów na wirus ospy wietrznej. U pacjentów bez udokumentowanego stanu przebytej ospy wietrznej należy przeprowadzić badanie na obecność przeciwciał przeciwko temu  wirusowi. U chorych z ujemnym wynikiem badania na obecność przeciwciał rekomenduje się podanie pełnego kursu szczepionki przeciwko ospie przed wprowadzeniem kuracji fingolimodem.Działanie fingolimodu na układ immunologiczny może potęgować możliwość zakażeń, również oportunistycznych. U pacjentów poddanych kuracji omawianym lekiem powinno się stosować niezawodne metody diagnozowania i takie same strategie terapeutyczne w razie wystąpienia objawów infekcji. Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności zgłaszania objawów zakażenia lekarzowi prowadzącemu w trakcie leczenia fingolimodem.Terapia fingolimodem może być przyczyną ujawnienia się jednostki chorobowej o nazwie kryptokokowe zapalenie opon mózgowych. Manifestuje się ono objawami  bólu głowy z symptomami psychicznymi takimi jak: splątanie, omamy czy zmiany osobowości. Jeżeli u chorego wystąpią takie objawy i zostanie potwierdzone kryptokokowe zapalenie opon mózgowych należy wstrzymać stosowanie fingolimodu i wdrożyć odpowiednie leczenie.Istnieje ryzyko wystąpienia postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii u pacjentów stosujących fingolimod. Jest to zakażenie oportunistyczne wywoływane przez wirus Johna Cunninghama i może powodować śmierć lub ciężką niepełnosprawność. W przypadku podejrzewania wystąpienia postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii konieczne jest przeprowadzenie badania MRI w celach diagnostycznych i przerwanie kuracji fingolimodem aż do wykluczenia tej jednostki chorobowej. Mając na uwadze, że eliminacja leku z organizmu może trwać nawet 2 miesiące ostrożność względem wystąpienia objawów zakażenia należy zachować przez cały ten czas.W przypadku 0,5% pacjentów leczonych fingolimodem pojawiał się obrzęk plamki. W związku z tym, jeżeli pacjenci zgłaszają jakiekolwiek działania niepożądane w kierunku widzenia, należy zlecić im badanie dna oka, które obejmuje również badanie plamki żółtej. Rekomenduje się, by pacjenci ze stwardnieniem rozsianym i współistniejącą cukrzycą lub zapaleniem błony naczyniowej oka w wywiadzie zostali skontrolowani okulistycznie przed rozpoczęciem terapii oraz byli poddawani regularnym badaniom okulistycznym w trakcie zażywania fingolimodu.U pacjentów ze stwardnieniem rozsianym poddanych terapii fingolimodem obserwowano wzrost aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, gamma-glutamylotransferaz i aminotransferazy asparaginianowej). W związku z tym przed rozpoczęciem kuracji omawianym lekiem należy zapoznać się z uzyskanymi w ciągu ostatnich 6 miesięcy wynikami badań aktywności transaminaz i stężenia bilirubiny. Badanie parametrów czynności wątroby należy regularnie kontrolować. Wielorazowe potwierdzenie wzrostu aktywności aminotransferaz wątrobowych więcej niż 5-krotnie powyżej GGN, wskazuje na konieczność terminacji leczenia. Kurację można ponownie rozpocząć tylko w przypadku, gdy aktywność transaminazy wątrobowej spadnie do akceptowalnego poziomu.U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem wskazane jest zachowanie ostrożności podczas stosowania fingolimodu, gdyż może on powodować wzrost ciśnienia rozkurczowego i skurczowego. Zasadne jest więc regularne kontrolowanie ciśnienia krwi u chorych poddanych leczeniu omawianym lekiem.Należy zachować ostrożność stosując fingolimod u chorych z poważną chorobą układu oddechowego, zwłóknieniem płuc i przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, gdyż w trakcie terapii omawianym lekiem może dojść do obniżenia pierwszosekundowej natężonej objętości wydechowej i możliwości dyfuzyjnej dla tlenku węgla.Należy zwrócić szczególną uwagę, jeżeli u pacjentów poddanych terapii fingolimodem wystąpią takie objawy jak: nagły ból głowy, mdłości, nagłe wyrzuty treści pokarmowej na zewnątrz, zaburzenia widzenia, napady padaczkowe. Mogą one zwiastować zespół odwracalnej tylnej encefalopatii. Symptomy te są zazwyczaj odwracalne, ale lekceważone mogą być przyczyną udaru niedokrwiennego lub krwotoku mózgowego i prowadzić do  trwałych następstw neurologicznych. Należy zachować czujność i w przypadku zaistnienia objawów odwracalnej tylnej encefalopatii przerwać terapię fingolimodem.Przed rozpoczęciem kuracji fingolimodem rekomenduje się wykonanie pełnego badania krwi umożliwiającego potwierdzenie ustąpienia wszelkich działań  leków immunosupresyjnych lub immunomodulujących na układ immunologiczny pacjenta (tj. zmniejszenie liczby komórek krwi). Zmieniając terapię z innego leku modyfikującego przebieg choroby na fingolimod należy przeanalizować jego okres półtrwania i mechanizm działania, aby ustrzec pacjenta przed addycyjnym wpływem na układ immunologiczny, ale również zminimalizować możliwość wznowienia choroby.U pacjentów stosujących fingolimod możliwe jest występowanie raka podstawnokomórkowego. Rekomenduje się zwracanie szczególnej uwagi na wszelkie pojawiające się zmiany skórne. Te niepokojące należy poddać konsultacji dermatologicznej.Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że eliminacja fingolimodu z ustroju trwa 6 tygodni. Tyle też powinna trwać przerwa, zanim zastosuje się inny lek po terminacji kuracji fingolimodem, by uniknąć jednoczesnej ekspozycji na omawiany lek i związanych z nią interakcji.