Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
Accofil — Opis, Dawkowanie, Działania niepożądane | PillsCard
Rx
Accofil
30 mln j./0,5 ml, Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce
INN: Filgrastimum
Zaktualizowano: 2026-04-13
Dostępny w:
🇨🇿🇩🇪🇬🇧🇫🇷🇯🇵🇵🇱🇵🇹🇸🇰🇺🇦
Postać
Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce
Dawkowanie
30 mln j./0,5 ml
Droga podania
dożylna, podskórna
Przechowywanie
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
—
O produkcie
Producent
Accord Healthcare S.L.U. (Holandia)
Skład
Filgrastimum
Kod ATC
L03AA02
Źródło
URPL
Grupa farmakoterapeutyczna: Cytokiny, kod ATC: L03AA02
Ludzki G-CSF jest glikoproteiną, która reguluje wytwarzanie i uwalnianie czynnościowo dojrzałych neutrofilów ze szpiku kostnego. Neupogen zawierający r-metHuG-CSF (filgrastym) powoduje wyraźne zwiększenie liczby neutrofilów we krwi obwodowej w ciągu dwudziestu czterech godzin, z niewielkim zwiększeniem liczby monocytów. U niektórych pacjentów z CCN filgrastym może również powodować niewielkie zwiększenie liczby krążących eozynofilów i bazofilów w stosunku do wartości wyjściowych; u niektórych z tych pacjentów eozynofilia lub bazofilia może występować już przed rozpoczęciem leczenia. Zwiększenie liczby neutrofilów jest zależne od dawki w zakresie dawek zalecanych. Neutrofile wytwarzane w odpowiedzi na filgrastym wykazują prawidłową lub wzmożoną czynność, co wykazano w testach chemotaksji i fagocytozy. Po zakończeniu leczenia filgrastymem liczba krążących neutrofilów zmniejsza się o 50% w ciągu 1 do 2 dni i powraca do wartości prawidłowych w ciągu 1 do 7 dni.
Stosowanie filgrastymu u pacjentów poddawanych cytotoksycznej chemioterapii prowadzi do istotnego zmniejszenia częstości występowania, nasilenia i czasu trwania neutropenii i neutropenii z gorączką. Leczenie filgrastymem istotnie skraca czas trwania neutropenii z gorączką, stosowania antybiotyków i hospitalizacji po chemioterapii indukującej w ostrej białaczce szpikowej lub po leczeniu mieloablacyjnym, po którym następuje przeszczepienie szpiku kostnego. Częstość występowania gorączki i udokumentowanych zakażeń nie uległa zmniejszeniu w żadnym z tych przypadków. Czas trwania gorączki nie uległ skróceniu u pacjentów poddawanych leczeniu mieloablacyjnemu, po którym następuje przeszczepienie szpiku kostnego.
Stosowanie filgrastymu, samodzielnie lub po chemioterapii, mobilizuje krwiotwórcze komórki progenitorowe do krwi obwodowej. Te autologiczne komórki PBPC mogą być pobrane i podane po wysokodawkowej chemioterapii cytotoksycznej, zamiast przeszczepienia szpiku kostnego lub jako jego uzupełnienie. Infuzja PBPC przyspiesza regenerację hematopoezy, skracając okres ryzyka powikłań krwotocznych i zmniejszając zapotrzebowanie na transfuzje płytek krwi.
Biorcy allogenicznych PBPC mobilizowanych za pomocą preparatu Neupogen wykazywali istotnie szybszą regenerację hematologiczną, prowadzącą do istotnego skrócenia czasu do samoistnej regeneracji płytek krwi w porównaniu z allogenicznym przeszczepieniem szpiku kostnego.
W jednym retrospektywnym badaniu europejskim oceniającym stosowanie G-CSF po allogenicznym przeszczepieniu szpiku kostnego u pacjentów z ostrą białaczką stwierdzono zwiększone ryzyko GvHD, śmiertelności związanej z leczeniem (TRM) oraz śmiertelności ogólnej, gdy podawano G-CSF. W odrębnym retrospektywnym badaniu międzynarodowym u pacjentów z ostrą i przewlekłą białaczką szpikową nie zaobserwowano wpływu na ryzyko GvHD, TRM i śmiertelność. W metaanalizie badań dotyczących przeszczepień allogenicznych, obejmującej wyniki dziewięciu prospektywnych badań randomizowanych, 8 badań retrospektywnych i 1 badania kliniczno-kontrolnego, nie wykazano wpływu na ryzyko ostrej GvHD, przewlekłej GvHD ani wczesnej śmiertelności związanej z leczeniem.
Ryzyko względne (95% CI) GvHD i TRM
po leczeniu G-CSF po przeszczepieniu szpiku kostnego
Publikacja
Okres badania
N
Ostra
GvHD stopnia II-IV
Przewlekła
GvHD
TRM
Metaanaliza
(2003)
1986-2001
a
1198
1,08
(0,87; 1,33)
1,02
(0,82; 1,26)
0,70
(0,38; 1,31)
Europejskie badanie retrospektywne (2004)
1992-2002
b
1789
1,33
(1,08; 1,64)
1,29
(1,02; 1,61)
1,73
(1,30; 2,32)
Międzynarodowe badanie retrospektywne (2006)
1995-2000
b
2110
1,11
(0,86; 1,42)
1,10
(0,86; 1,39)
1,26
(0,95; 1,67)
a
Analiza obejmuje badania z przeszczepieniem szpiku kostnego w tym okresie; w niektórych badaniach stosowano GM-CSF
b
Analiza obejmuje pacjentów poddanych przeszczepieniu szpiku kostnego w tym okresie
Stosowanie filgrastymu do mobilizacji PBPC u zdrowych dawców przed allogenicznym przeszczepieniem PBPC
U zdrowych dawców dawka 10 μg/kg/dobę podawana podskórnie przez 4 do 5 kolejnych dni umożliwia uzyskanie ≥ 4 × 106 komórek CD34+/kg masy ciała biorcy u większości dawców po dwóch leukaferezach.
Stosowanie filgrastymu u pacjentów, dzieci lub dorosłych, z CCN (ciężką wrodzoną, cykliczną i idiopatyczną neutropenią) powoduje trwałe zwiększenie bezwzględnej liczby neutrofilów we krwi obwodowej oraz zmniejszenie częstości zakażeń i zdarzeń z nimi związanych.
Stosowanie filgrastymu u pacjentów zakażonych wirusem HIV umożliwia utrzymanie prawidłowej liczby neutrofilów, co pozwala na stosowanie leków przeciwwirusowych i (lub) innych leków mielosupresyjnych zgodnie z planem dawkowania. Brak dowodów na to, że u pacjentów zakażonych wirusem HIV leczonych filgrastymem dochodzi do nasilenia replikacji wirusa HIV.
Podobnie jak inne hematopoetyczne czynniki wzrostu, G-CSF wykazał in vitro właściwości stymulujące wobec ludzkich komórek śródbłonka.
⚠️ Ostrzeżenia
W razie konieczności Neupogen można rozcieńczyć w roztworze 5% glukozy.
Rozcieńczanie do stężenia końcowego mniejszego niż 0,2 mln j. (2 μg) na ml nie jest zalecane w żadnym przypadku.
Roztwór należy skontrolować wizualnie przed użyciem. Należy stosować wyłącznie przejrzyste roztwory niezawierające cząstek stałych.
U pacjentów leczonych filgrastymem rozcieńczonym do stężeń poniżej 1,5 mln j. (15 μg) na ml należy dodać ludzką albuminę surowiczą (HSA) do stężenia końcowego 2 mg/ml.
Przykład: Przy końcowej objętości wstrzyknięcia wynoszącej 20 ml, całkowite dawki filgrastymu mniejsze niż 30 mln j. (300 μg) należy podawać z dodatkiem 0,2 ml 20% roztworu albuminy ludzkiej Ph. Eur.
Neupogen nie zawiera środka konserwującego. Ze względu na możliwe ryzyko skażenia mikrobiologicznego fiolki preparatu Neupogen są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użycia.
Po rozcieńczeniu w roztworze 5% glukozy Neupogen jest kompatybilny ze szkłem i różnymi tworzywami sztucznymi, w tym z PVC, poliolefinami (kopolimerem polipropylenu i polietylenu) oraz polipropylenem.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.