Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
Accofil — Opis, Dawkowanie, Działania niepożądane | PillsCard
OTC
Accofil
12 mln j./0,2 ml, Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce
INN: Filgrastimum
Zaktualizowano: 2026-04-24
Dostępny w:
🇨🇿🇩🇪🇬🇧🇪🇸🇫🇷🇯🇵🇵🇱🇵🇹🇷🇴🇸🇰🇺🇦
Postać
Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce
Dawkowanie
12 mln j./0,2 ml
Droga podania
dożylna, podskórna
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
Przechowywanie
—
O produkcie
Producent
Accord Healthcare S.L.U. (Holandia)
Skład
Filgrastimum
Kod ATC
L03AA02
Źródło
URPL
Grupa farmakoterapeutyczna: Cytokiny, kod ATC: L03AA02
Ludzki G-CSF jest glikoproteiną regulującą wytwarzanie i uwalnianie funkcjonalnych neutrofilów ze szpiku kostnego. Neupogen zawierający r-metHuG-CSF (filgrastym) powoduje wyraźne zwiększenie liczby neutrofilów we krwi obwodowej w ciągu dwudziestu czterech godzin, z niewielkim zwiększeniem liczby monocytów. U niektórych pacjentów z SCN filgrastym może również powodować niewielkie zwiększenie liczby krążących eozynofilów i bazofilów w stosunku do wartości wyjściowych; u części tych pacjentów eozynofilia lub bazofilia mogą występować już przed rozpoczęciem leczenia. Zwiększenie liczby neutrofilów jest zależne od dawki w zakresie dawek zalecanych. Neutrofile wytwarzane w odpowiedzi na filgrastym wykazują prawidłową lub wzmożoną czynność, co wykazano w testach chemotaksji i fagocytozy. Po zakończeniu leczenia filgrastymem liczba krążących neutrofilów zmniejsza się o 50% w ciągu 1 do 2 dni i powraca do wartości prawidłowych w ciągu 1 do 7 dni.
Stosowanie filgrastymu u pacjentów poddawanych cytotoksycznej chemioterapii prowadzi do istotnego zmniejszenia częstości występowania, nasilenia i czasu trwania neutropenii oraz neutropenii z gorączką. Leczenie filgrastymem istotnie skraca czas trwania neutropenii z gorączką, stosowania antybiotyków oraz hospitalizacji po chemioterapii indukującej w ostrej białaczce szpikowej lub terapii mieloablacyjnej, po której wykonuje się przeszczepienie szpiku kostnego. Częstość występowania gorączki i udokumentowanych zakażeń nie zmniejszyła się w żadnym z tych wskazań. Czas trwania gorączki nie uległ skróceniu u pacjentów poddawanych terapii mieloablacyjnej, po której wykonano przeszczepienie szpiku kostnego.
Stosowanie filgrastymu, w monoterapii lub po chemioterapii, mobilizuje hematopoetyczne komórki progenitorowe do krwi obwodowej. Te autologiczne PBPC mogą być pobierane i podawane w infuzji po wysokodawkowej chemioterapii cytotoksycznej, zamiast przeszczepienia szpiku kostnego lub jako jego uzupełnienie. Infuzja PBPC przyspiesza odtwarzanie układu krwiotwórczego, skracając czas ryzyka powikłań krwotocznych oraz zmniejszając zapotrzebowanie na przetaczanie płytek krwi.
U biorców allogenicznych PBPC zmobilizowanych za pomocą preparatu Neupogen obserwowano istotnie szybszą regenerację hematologiczną, co prowadziło do istotnego skrócenia czasu do samoistnego odtworzenia płytek krwi w porównaniu z allogenicznym przeszczepieniem szpiku kostnego.
W jednym retrospektywnym badaniu europejskim oceniającym stosowanie G-CSF po allogenicznym przeszczepieniu szpiku kostnego u pacjentów z ostrymi białaczkami stwierdzono zwiększone ryzyko GvHD, śmiertelności związanej z leczeniem (TRM) oraz śmiertelności ogólnej w przypadku podawania G-CSF. W odrębnym retrospektywnym badaniu międzynarodowym u pacjentów z ostrą i przewlekłą białaczką szpikową nie stwierdzono wpływu na ryzyko GvHD, TRM i śmiertelność. Metaanaliza badań dotyczących przeszczepień allogenicznych, obejmująca wyniki dziewięciu prospektywnych badań randomizowanych, 8 badań retrospektywnych i 1 badania kliniczno-kontrolnego, nie wykazała wpływu na ryzyko ostrej GvHD, przewlekłej GvHD ani wczesnej śmiertelności związanej z leczeniem.
Ryzyko względne (95% CI) GvHD i TRM
po leczeniu G-CSF po przeszczepieniu szpiku kostnego
Publikacja
Okres badania
N
Ostra
GvHD
stopnia II-IV
Przewlekła
GvHD
TRM
Metaanaliza
(2003)
1986-2001
a
1198
1,08
(0,87; 1,33)
1,02
(0,82; 1,26)
0,70
(0,38; 1,31)
Europejskie badanie retrospektywne (2004)
1992-2002
b
1789
1,33
(1,08; 1,64)
1,29
(1,02; 1,61)
1,73
(1,30; 2,32)
Międzynarodowe badanie retrospektywne (2006)
1995-2000
b
2110
1,11
(0,86; 1,42)
1,10
(0,86; 1,39)
1,26
(0,95; 1,67)
a
Analiza obejmuje badania z przeszczepieniem szpiku kostnego w tym okresie; w niektórych badaniach stosowano GM-CSF
b
Analiza obejmuje pacjentów poddanych przeszczepieniu szpiku kostnego w tym okresie
Stosowanie filgrastymu w celu mobilizacji PBPC u zdrowych dawców przed allogenicznym przeszczepieniem PBPC
U zdrowych dawców podawanie dawki 10 μg/kg/dobę podskórnie przez 4 do 5 kolejnych dni umożliwia pobranie ≥ 4 × 10
6
komórek CD34
+
/kg masy ciała biorcy u większości dawców po dwóch leukaferezach.
Stosowanie filgrastymu u pacjentów, dzieci lub dorosłych, z SCN (ciężką wrodzoną, cykliczną i idiopatyczną neutropenią) powoduje trwałe zwiększenie bezwzględnej liczby neutrofilów we krwi obwodowej oraz zmniejszenie częstości zakażeń i zdarzeń z nimi związanych.
Stosowanie filgrastymu u pacjentów zakażonych HIV utrzymuje prawidłową liczbę neutrofilów, umożliwiając stosowanie leków przeciwwirusowych i (lub) innych leków mielosupresyjnych zgodnie z planem dawkowania. Nie ma dowodów na to, że u pacjentów zakażonych HIV leczonych filgrastymem dochodzi do nasilenia replikacji wirusa HIV.
Podobnie jak inne hematopoetyczne czynniki wzrostu, G-CSF wykazywał właściwości stymulujące in vitro wobec ludzkich komórek śródbłonka.
⚠️ Ostrzeżenia
W razie potrzeby Neupogen można rozcieńczyć w 5% roztworze glukozy.
Rozcieńczanie do stężenia końcowego mniejszego niż 0,2 mln j. (2 μg) na ml nie jest zalecane w żadnym przypadku.
Roztwór należy skontrolować wizualnie przed użyciem. Należy stosować wyłącznie przejrzyste roztwory bez cząstek stałych.
U pacjentów leczonych filgrastymem rozcieńczonym do stężeń poniżej 1,5 mln j. (15 μg) na ml należy dodać ludzką albuminę surowiczą (HSA) do końcowego stężenia 2 mg/ml.
Przykład: Przy końcowej objętości wstrzyknięcia wynoszącej 20 ml, dawki całkowite filgrastymu mniejsze niż 30 mln j. (300 μg) należy podawać z dodatkiem 0,2 ml 20% roztworu albuminy ludzkiej FP.
Neupogen nie zawiera środka konserwującego. Ze względu na możliwe ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego fiolki preparatu Neupogen są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użycia.
Po rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy Neupogen jest kompatybilny ze szkłem i różnymi rodzajami tworzyw sztucznych, w tym PVC, poliolefiną (kopolimerem polipropylenu i polietylenu) oraz polipropylenem.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.