Raxone

Idebenon aktywuje komórki zwojowe siatkówki, przez co przywraca możliwość widzenia u pacjentów z dziedziczną neuropatią nerwu wzrokowego Lebera. Działanie to następuje poprzez przenoszenie przez idebenon elektronów na kompleks III łańcucha transportu elektronów, z pominięciem kompleksu I, co pozwala na wytwarzanie energii w komórkach. Po posiłku idebenon wchłania się szybko, jego maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po około 1 godzinie od podania. Idebenon przenika przez barierę krew/mózg, w mózgu oraz w cieczy wodnistej oka wykrywane są duże jego stężenia. Idebenon metabolizowany jest na drodze utleniania, poprzez skracanie łańcucha bocznego oraz redukcję pierścienia chinonowego i sprzęganie do glukuronidów i siarczanów. Charakteryzuje go wysoki metabolizm pierwszego przejścia, w wyniku którego powstają jego koniugaty. Główne metabolity idebenonu znajdujące się w osoczu to IDE-C oraz QS4 + QS4-C. Idebenon jest wydalany w postaci metabolitów, głównie przez nerki. W zależności od podanej dawki obserwuje się w moczu różne stężenia metabolitów.