Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
Rx
UpCard
0,75 mg, Tabletka
INN: Torasemidum
Zaktualizowano: 2026-04-13
Dostępny w:
🇩🇪🇵🇱
Postać
Tabletka
Dawkowanie
0,75 mg
Droga podania
doustna
Przechowywanie
—
O produkcie
Producent
Vetoquinol S.A.
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
(Francja)
Skład
Torasemidum 0,75 mg
Kod ATC
QC03CA04
Źródło
URPL · EU/2/15/184
Torasemid należy do grupy diuretyków pętlowych. Mechanizm działania moczopędnego leku związany jest z hamowaniemnośnika Na+/K+/2Cl-w ramieniu wstępującym pętli Henlego, co powoduje hamowanie resorpcji zwrotnej jonów chlorkowych i sodowych.W wyniku tego mechanizmu działania torasemid zmniejsza obrzęki, a u pacjentów z niewydolnością serca zmniejsza występowanie objawów, a także poprawia czynność mięśnia sercowego poprzez redukcję obciążenia wstępnego i następczego.W porównaniu do innego diuretyka pętlowego furosemidu, torasemid jest lekiem działającym dłużej, co wynika między innymi z jego wolniejszej eliminacji. Dlatego też torasemid jest lekiem, który może być stosowany raz na dobę. Jego czas działania wynosi do 12h, podczas gdy dla furosemidu wynosi on 8h. Również biodostępność torasemidu jest korzystniejsza w porównaniu do furosemidu i wynosi 80%. W przypadku furosemidu wynosi ona ok. 50%. W porównaniu do furosemidu, torasemid lepiej poprawia także jakość życia pacjentów, gdyż nie powoduje nagłego parcia na mocz oraz wywołuje równomiernie rozłożoną mikcję w ciągu dnia.Torasemid wykazuje również korzystne działanie plejotropowe na układ sercowo-naczyniowy u pacjentów z niewydolnością mięśnia sercowego, co wiąże się między innymi z hamującym wpływem leku na włóknienie mięśnia sercowego poprzez wpływ na syntezę kolagenu. Ponadto lek wykazuje efekt antyaldosteronowy, czego wynikiem jest niewielka blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, działa antyandrogennie, czy też spowolnia niekorzystną przebudowę mięśnia sercowego w wyniku hamowania aktywności układu współczulnego.
Torasemid po podaniu doustnym wchłania się szybko i prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Stężenie maksymalne osiągane jest to 1-2 h po podaniu.
Torasemid wiąże się w 99% z białkami osocza.
Torasemid jest metabolizowany głównie w wątrobie na drodze stopniowego utleniania, hydroksylacji i hydroksylacji pierścienia aromatycznego do trzech metabolitów: M1, M3 i M5.Metabolity M1 i M3 są aktywne i odpowiadają za 10% aktywności farmakodynamicznej leku, natomiast metabolit M5 jest nieaktywny. Metabolity M2 i M4 występują jedynie u zwierząt.
Torasemid wydalany jest wraz z moczem zarównowpostaci niezmienionej jak i metabolitów(torasemid 24%, M1 12%, M3 3%, M5 41%). Okres półtrwania leku oraz jego metabolitów wynosi 3-4 h i nie ulega wydłużeniu u pacjentów z niewydolnością nerek.
⚠️ Ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem leczenia należy zwrócić szczególną uwagę, aby u pacjenta została wyrównana gospodarka wodno-elektrolitowa (szczególnie ewentualna hipowolemia, hiponatremia, hipokaliemia), a także zostały usunięte przyczyny zaburzeń w oddawaniu moczu.Podczas długotrwałego leczenia torasemidem zalecane jest regularne kontrolowanie bilansu elektrolitów, stężenie glukozy, kwasu moczowego, kreatyniny, a także lipidów we krwi. Dokładną kontrolą powinni być objęci pacjenci ze skłonnościami do zwiększania stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia), a także pacjenci ze skazą moczanową. Zalecane jest także regularne wykonywanie morfologii krwi.U pacjentów z utajoną, bądź jawną cukrzycą należy regularnie kontrolować metabolizm węglowodanów.Ze względu na niewystarczające dane z badań klinicznych, torasemidu nie powinno się stosować u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, m. in. w przypadku bloku zatokowo-przedsionkowego, bloku przedsionkowo-komorowego II i III stopnia oraz u pacjentów z zdiagnozowaną dną moczanową. Torasemid przeciwwskazany jest także w sytuacji wystąpienia patologicznych zmian w morfologii krwi: małopłytkowość lub niedokrwistość u pacjentów bez towarzyszącej niewydolności nerek, jak również u osób z zaburzeniami nerek, które spowodowane są związkami nefrotoksycznymi.Szczególną uwagę należy zwrócić również na pacjentów w podeszłym wieku, w szczególności na początku leczenia torasemidem, ze względu na możliwość pojawienia się zaburzeń elektrolitowych, bądź wzrostu liczby komórek krwi.