Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
Producent
Biosimilar Collaborations Ireland Ltd (Irlandia)
Skład
Ustekinumabum 45 mg
Kod ATC
L04AC05
Źródło
URPL
Substancja lecznicza ogranicza proces zapalny w trakcie przebiegu wrzodziejącego stanu zapalnego jelita grubego, choroby Crohna, łuszczycy oraz łuszczycowego zapalenia stawów.Przyczyną wymienionych chorób autoimmunologicznych jest nadmierna aktywność interleukiny IL–12 i IL–23.Interleukina 12 odpowiada za zwiększenie aktywności komórek NK (natural killers) oraz za przekształcanie komórek CD4+T do limfocytów Th1. Z kolei aktywność interleukiny 23 prowadzi do zwiększonego powstawania limfocytów Th17.Połączenie ustekinumabu z białkiem występującym na powierzchni IL–12 oraz IL–23 zmniejsza zdolność tych cząsteczek do łączenia się z receptorem IL–12Rβ1na powierzchni komórek układu odpornościowego, ograniczając w ten sposób wytwarzanie limfocytów Th1i Th17. Spadek syntezy limfocytów T prowadzi do zmniejszenia występującego stanu zapalnego.
Maksymalne stężenie po podaniu podskórnym 45 mg ustekinumabu występuje po upływie 13.5 dnia. Podczas stosowania większej dawki – 90 mg stężenie maksymalne występowało już siedem dni po iniekcji.
Proces rozkładu ustekinumabu nie został w pełni wyjaśniony. Cząsteczka leku ulega prawdopodobnie reakcjom zbliżonym do reakcji metabolicznych, którym ulegają naturalnie występujące w organizmie przeciwciała klasy IgG.
Dane o eliminacji ustekinumabu są ograniczone. Prawdopodobnie, wydalanie substancji czynnej przebiega z udziałem nerek.
⚠️ Ostrzeżenia
Należy zachować szczególną ostrożność podczas terapii ustekinumabem. Działanie immunosupresyjne substancji czynnej może być związane ze zwiększeniem ryzyka infekcji wirusowych, grzybiczych lub bakteryjnych. Szczególna ostrożność jest wskazana w przypadku infekcji gruźliczej. Przed iniekcją substancji czynnej należy wykluczyć występowanie utajonej lub czynnej postaci choroby. W przypadku pojawienia się objawów ciężkiej infekcji u pacjenta, podanie kolejnej dawki ustekinumabu należy przełożyć do momentu ustąpienia zakażenia.Jednoczesne stosowanie ustekinumabu oraz szczepionek zawierających żywe szczepy wirusowe lub bakteryjne nie jest zalecane ze względu na immunosupresyjne działanie substancji czynnej. Leczenie ustekinumabem powinno zostać przerwane piętnaście tygodni przed planowanym szczepieniem, natomiast wznowienie leczenia można przeprowadzić czternaście dni po przyjęciu szczepionki.Terapia ustekinumabem może zwiększać prawdopodobieństwo pojawienia się choroby nowotworowej u pacjenta. Podczas leczenia odnotowano zwiększone ryzyko rozwoju złośliwych nowotworów skóry.Zalecane jest zachowanie dodatkowej ostrożności w przypadku pacjentów w podeszłym wieku ze względu na zwiększone ryzyko zakażeń u osób starszych.Podczas terapii substancją czynną istnieje prawdopodobieństwo pojawienia się objawów reakcji anafilaktycznej. W przypadku wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego iniekcję należy natychmiast przerwać.Bezpieczeństwo kuracji ustekinumabem u pacjentów w wieku poniżej 18 roku życia nie zostało potwierdzone.