Tilmanocept

Tilmanocept wykazuje silne powinowactwo do receptora wiążącego mannozę (CD206), obecnego na powierzchni makrofagów i komórek dendrytycznych.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ Makrofagi są zlokalizowane w dużych ilościach w węzłach chłonnych. Składowa tilmanoceptu - kwas dietylenotriaminopentaoctowy stanowi środek chelatujący do znakowania technetem. W efekcie po zastosowaniu promieniowania gamma możliwe jest znakowanie wartowniczych węzłów chłonnych, do których spływa chłonka z pierwotnego ogniska nowotworu. W badaniach klinicznych wykazano, że preparatnie ucieka do węzłów chłonnych drugiego rzędu. Metabolizm tilmanoceptu nie jest dokładnie poznany. Prawdopodobnie tilmanocept ulega metabolizmowi w wątrobie do dekstranu, mannozy i kwasu dietylenotriaminopentaoctowego. W dalszym etapie może nastąpić rozkład do glukozy. Główną drogą eliminacji tilmanoceptu są nerki. Można przypuszczać, że metabolity powstające w wątrobie są wydalane z żółcią w kale. Okres półtrwania tilmanoceptu znakowanego technetem wynosi 6 h (w miejscu wstrzyknięcia 1,8-3,1 h).