Auxilen

Ketoprofenhamuje cyklooksygenazę COX-1 i COX-2, blokując syntezę prostaglandyn odpowiedzialnych za ból i stan zapalny.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Wpływa też na lipooksygenazę i syntezę leukotrienów. Ketoprofen dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (biodostępność ok. 90%).Cmax po podaniu doustnym osiąga po 1–2 h (tabletki zwykłe) lub 3–7 h (postacie o przedłużonym uwalnianiu).Po podaniu domięśniowym – po 45–60 minutach.Miejscowo (żel) – biodostępność ok. 5%.Preparaty zlizyną ketoprofenucharakteryzują się szybszym i lepszym wchłanianiem. Ketoprofen w 99% wiąże się z białkami, głównie albuminami. Wolno przenika do płynu maziowego i przestrzeni stawowych: torebki stawowej, maziówki i tkanek ścięgnistych, ale również jest z tych obszarów wolno usuwany. Stężenie maksymalne w płynie maziowym jest osiągane po ok. 2 h od uzyskania maksymalnego stężenia w osoczu. Ponadto ketoprofen przenika przez łożysko, a także przez barierę krew-mózg. Ketoprofen jestmetabolizowany w wątrobie, gdzie jest sprzęgany w kwasem glukuronowym. Ketoprofen w ok. 80%wydalany jest wraz z moczem, głównie w postaci glukuronidu ketoprofenu (ok. 90%). Ok. 10% leku wydalane jest wraz z kałem. Ketoprofen nie ulega kumulacji w organizmie, a jego okres półtrwania wynosi ok. 2 h. U pacjentów z niewydolnością nerek lek wydalany jest wolniej, a okres półtrwania wydłuża się do ok. 3h. U osób z ciężką niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawki ketoprofenu. U pacjentów z niewydolnością wątroby prawdopodobnie na skutek hipoalbuminemii stężenie ketoprofenu zwiększa się dwukrotnie, dlatego efekt kliniczny często zapewnia najmniejsza dawka dobowa. Również u osób starszych może w nieznacznym stopniu wydłużyć się okres półtrwania leku w surowicy oraz jego czas eliminacji.