Epoprostenol stymuluje cyklazę adenylową, dzięki czemu zwiększa stężenie cyklicznego 3’5’ adenozynomonofosforanu wewnątrz komórki. Wzrost stężenia cAMP stymuluje usuwanie stężenie jonów wapnia z wnętrza komórki. Zmniejszenie stężenia jonów wapnia w cytoplazmie komórki, wpływa na kształt płytek krwi, prowadząc w efekcie do zahamowania agregacji płytek krwi.
Epoprostenol jest wprowadzany bezpośrednio do krążenia ogólnego.
Epoprostenol po podaniu dożylnym ulega szybkiej dystrybucji do tkanek. Objętość dystrybucji leku wynosi 357ml/kg.
Po podaniu epoprostenolu wykryto 16 metabolitów. Dwa główne metabolity to powstała w wyniku spontanicznej degradacji 6-keto-PGF 1α oraz 6,15-diketo-13,14-dihydro-PGF 1α, która powstaje w wyniku przemian enzymatycznych.
Badania wskazują, że okres półtrwania epoprostenolu u ludzi nie przekracza 6 minut. Lek wydalany jest głównie z moczem i w mniejszym stopniu z kałem.
⚠️ Ostrzeżenia
Podczas podawania leku należy zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć uszkodzenia okolicznych tkanek. W trakcie podawania wlewu zawierającego epoprostenol należy kontrolować ciśnienie krwi oraz częstość akcji serca.Po podaniu epoprostenolu dochodzi do silnego rozszerzenia naczyń krwionośnych oraz zahamowania agregacji płytek krwi. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z ryzykiem krwawień, np. przyjmujących inne leki przeciwzakrzepowe.Ze względu na wpływ epoprostenolu na układ sercowo-naczyniowy należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobą wieńcową.Jeśli podczas krótkotrwałego podawania leku doszło do obrzęku płuc, nie należy stosować leczenia epoprosteolem.Stosowanie leku może spowodować wzrost stężenia glukozy we krwi, należy więc uważać podczas stosowania eprostenolu u pacjentów z cukrzycą.Nie należy odstawiać leku w sposób nagły lub gwałtownie przerywać infuzji.
