Mechanizm działanie cefiksymu polega na łączeniu się ze specyficznymi białkami wiążącymi penicyliny (PBP) znajdującymi się wewnątrz ściany komórkowej bakterii, powodując zahamowanie ostatniego, trzeciego etapu syntezy ściany komórkowej bakterii. W lizie komórkowej uczestniczą następnie enzymy autolityczne ściany komórkowej bakterii, takie jak autolizyny. Jest wysoce prawdopodobne, że cefiksym oddziaływuje z inhibitorem autolizyny.
Po podaniu doustnym cefiksym wchłania się w 40-50%, niezależnie od tego, czy podawany jest z pokarmem czy bez niego. Jednakże czas do maksymalnego wchłonięcia wydłuż się o ok. 0,8h gdy lek podany jest wraz z posiłkiem.
Około 65% cefiksymu w surowicy krwi wiąże się z białkami. Okres półtrwania w fazie eliminacji cefiksymu wynosi 2-4 godzin.
Lek ulega metabolizmowi wątrobowemu.
Około 50% wchłoniętej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 24 h. Okres półtrwania leku wynosi 3-4 godziny, może trwać do 9 godzin. W ciężkich zaburzeniach czynności nerek (klirens kreatyniny 5-20 ml/min) okres półtrwania wydłużał się średnio do ok. 11,5 h.
⚠️ Ostrzeżenia
U chorych poniżej 12 roku życia rekomenduje się podawanie cefiksymu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny.Podczas terapii cefiksymem należy rozważyć możliwość alergii krzyżowej z innymi lekami β-laktamowymi. Szczególną ostrożność należy zachować podając cefiksym chorym posiadającym dodatni wywiad w kierunku zaistnienia reakcji nadwrażliwości na penicyliny lub astmę oskrzelową. Jeżeli podczas terapii cefiksymem dojdzie do reakcji anafilaktycznej, należy bezzwłocznie przerwać terapię tym lekiem i wdrożyć leczenie ratunkowe.Cefalosporyny mogą powodować niedokrwistość hemolityczną. Odnotowano kilka przypadków, które zakończyły się śmiercią oraz takie, u których doszło do wznowienia stanu z nieprawidłowo ilością krwinek czerwonych po ponownym podaniu antybiotyku cefalosporynowego.Należy zwrócić uwagę, że podawanie antybiotyków cefalosporynowych (w tym cefiksymu) może wywołać ostrą niewydolność nerek, w tym śródmiąższowo-kanalikowe zapalenie nerek. Jeżeli taki stan zaistnieje u chorego poddanego kuracji cefiksymem należy zarządzić terminację takiej terapii. W związku z tym cefalosporyny III generacji należy podawać bardzo ostrożnie u osób z nieprawidłową czynnością narządów wydalniczych.U pacjentów, u których występują ostre zaburzenia żołądkowo-jelitowe przebiegające z gwałtownym wyrzutem treści pokarmowej z żołądka na zewnątrz oraz licznymi wodnistymi, luźnymi stolcami w ciągu dnia podawanie cefiksymu jest bezcelowe, gdyż nie zdąży się on w odpowiedniej ilości wchłonąć z przewodu pokarmowego.Należy zwrócić uwagę na nadkażenia, które mogą pojawić się u chorych poddanych długotrwałej terapii cefalosporynami, spowodowane przez niewrażliwe na cefiksym bakterie lub drożdżaki.Należy ze szczególną uwagą przyjrzeć się pacjentom, u których po leczeniu cefiksymem pojawi się ostra lub uporczywa biegunka. Mogą to być symptomy rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, które wymaga zakończenia podawania leku i wdrożenia stosowanej terapii.W przypadku nieznacznego odsetka chorych poddanych leczeniu cefiksymem zaobserwowano reakcje uboczne w postaci reakcji skórnych. Manifestują się one takimi symptomami jak: toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona i wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi. Wystąpienie takich objawów jest wskazaniem do terminacji leczenia cefalosporynami.
