Xolair

Omalizumab to przeciwciało monoklonalne, a dokładniej przeciwciało IgG1 kappa.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ Lek ma zdolność do wiązania się z ludzką immunoglobuliną IgE dzięki obecności w swojej cząsteczce regionów określanych jako complementary-determining regions. Omalizumab jest tworzony technikami rekombinacji genetycznej z wykorzystaniem komórek jajnikowych chomika chińskiego. Stworzenie kompleksu omalizumabu z immunoglobuliną IgE zmniejsza ilość wolnej IgE zdolnej do wywołania kaskady alergicznej. Lek blokuje wiązanie immunoglobuliny z komórkami tucznymi oraz granulocytami zasadochłonnymi przez hamowanie połączenia IgE z receptorem na powierzchni tych komórek. Terapia omalizumabem zmniejsza uwalnianie mediatorów reakcji zapalnych po kontakcie z alergenem oraz zmniejsza ilość receptorów swoistych dla IgE na powierzchni bazofilów. Biodostępność omalizumabu po wstrzyknięciu podskórnym wynosi około 62%. Proces wchłaniania zachodzi powoli, a stężenie maksymalne omalizumabu we krwi pojawia się po upływie około tygodnia. Wchłanianie omalizumabu wzrasta proporcjonalnie wraz ze zwiększeniem dawek leku (dla dawek powyżej 0,5 mg na kilogram masy ciała). Pozorna objętość dystrybucji dla omalizumabu wynosi 78 +/- 32 ml na kilogram masy ciała pacjenta po wstrzyknięciu podskórnym. Badania wykazały że omalizumab łączy się z przeciwciałami IgE tworząc kompleksy. Metabolizm omalizumabu przebiega w układzie fagocytarnym RES (siateczkowo-śródbłonkowym). Dochodzi do rozkładu cząsteczki leku do peptydów i aminokwasów. Okres półtrwania omalizumabu jest różny dla pacjentów cierpiących na astmę alergiczną i osób z przewlekłą pokrzywką idiopatyczną. W przypadku astmy wynosi on 26 dni, natomiast w przypadku pokrzywki średni okres półtrwania leku wynosi 24 dni. W procesie eliminacji leku bierze udział układ  RES fagocytarny i wątroba.