Yanimo Respimat

Olodaterol jest długodziałającym, selektywnym agonistą receptorów β2- adrenergicznych.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ Po podaniu wziewnym łączy się z receptorami β2- adrenergicznymi, aktywuje je i powoduje rozkurcz oskrzeli.Receptory  β2- adrenergiczne znajdują się głównie na powierzchni komórek mięśni gładkich dróg oddechowych. Przyłączenie do receptora olodaterolu, będącego aktywatorem, stymuluje wewnątrzkomórkowy enzym - cyklazę adenylową, która bierze udział w syntezie 3',5' - cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP). Cykliczny adenozynomonofosforan aktywuje kinazę proteinową A (PKA). Szereg procesów, wywołanych przez PKA prowadzi m.in. do obniżenia wewnątrzkomórkowego stężenia jonów Ca2+, co powoduje rozluźnienie mięśni gładkich dróg oddechowych i w efekcie prowadzi do rozszerzenia oskrzeli. Biodostępność olodaterolu po podaniu wziewnym wynosi ok. 30% i znacznie przewyższa biodostępność po podaniu doustnym (ok. 1%)Stężenie maksymalne olodaterolu obserwuje się ok. 10 - 20 min po podaniu w postaci inhalacji, a stacjonarne stężenie olodaterolu we krwi osiągane jest po 8 dniach stosowania. Stopień wiązania olodaterolu z białkami wynosi ok 60% i jak wykazały badaniain vitronie zależy od stężenia leku. Wysoka objętość dystrybucji (1110 L) wskazuje na znaczny stopień dystrybucji w tkankach. Olodaterol jest metabolizowany na drodze bezpośredniej glukuronizacji, O - demetylację ugrupowań metoksy oraz sprzęganie.Za tworzenie glukuronidów olodaterolu odpowiedzialne są izoformy urydyny glikozylotransferazy difosforanowej (UGT2B7, UGT1A1, 1A7 i 1A9), natomiast w O - demetylacji olodaterolu biorą udział izoenzymy cytochromu P450 (CYP2C9, CYP2C8 i w niewielkim stopniu CYP3A4).Zidentyfikowano sześć metabolitów, jednak żaden z nich nie wykazuje istotnego działania farmakologicznego. Okres półtrwania olodaterolu po podaniu wziewnym szacuje się na ok. 45 godzin.Około 5 - 7 % dawki olodaterolu podanego wziewnie jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w czasie przed przyjęciem kolejnej dawki.