Tiklopidyna

Ciąża Ciąża: Z wyjątkiem bezwzględnych wskazań tiklopidyny nie należy stosować w okresie ciąży. Karmienie piersią Karmienie piersią: Z wyjątkiem bezwzględnych wskazań tiklopidyny nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Zaburzenia czynności nerek Zaburzenia czynności nerek: Może być konieczne zmniejszenie dawki; w przypadku wystąpienia powikłań krwotocznych należy przerwać leczenie. Monitorowanie hematologiczne Parametry hematologiczne (w tym płytki krwi) należy oznaczyć przed rozpoczęciem leczenia, co dwa tygodnie w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia tiklopidyną oraz w ciągu 15 dni po odstawieniu leku, jeśli nastąpi ono w ciągu pierwszych trzech miesięcy. W przypadku wystąpienia neutropenii (<1500 neutrofili/mm³), małopłytkowości (<100 000 płytek/mm³) lub zmniejszenia hematokrytu leczenie należy przerwać.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Należy wykonać pełną morfologię krwi, w tym oznaczenie płytek krwi i elementów rozmazu krwi (schistocyty), oraz stężenie kreatyniny w surowicy, z monitorowaniem do czasu powrotu wartości do normy. Monitorowanie kliniczne Wszyscy pacjenci powinni być starannie monitorowani w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z działaniami niepożądanymi, zwłaszcza w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. Pacjentowi należy wyjaśnić objawy mogące być związane z neutropenią (gorączka, zapalenie migdałków lub owrzodzenie jamy ustnej), małopłytkowością i (lub) zaburzeniami hemostazy (nietypowe lub przedłużające się krwawienie, zasinienia, plamica i smoliste stolce) bądź żółtaczką (w tym ciemne zabarwienie moczu i odbarwienie stolca). Należy poinformować wszystkich pacjentów o konieczności natychmiastowego odstawienia leku i skontaktowania się z lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek z wyżej wymienionych objawów. Decyzja o wznowieniu leczenia powinna być podejmowana na podstawie wyników badań klinicznych i laboratoryjnych. Kliniczny obraz zakrzepowej plamicy małopłytkowej (TTP) charakteryzuje się obecnością małopłytkowości, niedokrwistości hemolitycznej, objawów neurologicznych, zaburzeń czynności nerek i gorączki. Początek może być nagły. Większość przypadków zgłaszano w ciągu pierwszych ośmiu tygodni od rozpoczęcia leczenia. Z uwagi na ryzyko zgonu, w przypadku podejrzenia zakrzepowej plamicy małopłytkowej, należy skontaktować się ze specjalistycznym zespołem medycznym. Leczenie za pomocą plazmaferezy poprawia rokowanie. Hemostaza Tiklopidynę należy stosować ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do krwawień. Leku nie należy podawać jednocześnie z heparynami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi lub lekami przeciwpłytkowymi; jednak w wyjątkowych przypadkach jednoczesnego stosowania konieczne jest zapewnienie starannego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego. U pacjentów poddawanych planowym zabiegom chirurgicznym leczenie należy, jeśli to możliwe, przerwać co najmniej 10 dni przed operacją. W przypadku nagłego zabiegu chirurgicznego, w celu zminimalizowania ryzyka krwawienia oraz wydłużenia czasu krwawienia, można zastosować trzy następujące metody, oddzielnie lub w skojarzeniu: − podanie metyloprednizolonu dożylnie w dawce 0,5 do 1 mg/kg mc., które można powtórzyć. − desmopresyna 0,2 do 0,4 μg/kg mc. − przetoczenie koncentratu krwinek płytkowych. Ponieważ tiklopidyna jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, a w przypadku wystąpienia zapalenia wątroby lub żółtaczki leczenie należy przerwać. W przypadku zapalenia wątroby lub żółtaczki należy podjąć badania diagnostyczne w celu wyjaśnienia sytuacji. W takich przypadkach należy unikać ponownej ekspozycji na tiklopidynę.