Bromek Ipratropium

Bromek ipratropium należy do grupy leków blokujących receptory muskarynowe.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Substancja czynna wykazuje największe powinowactwo do receptorów M3. Związek nie wykazuje działania na wydzielanie śluzu, nie zwiększa jego lepkości oraz nie ma wpływu na transport śluzowo-rzęskowy. Bromek ipratropium nie wpływa na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ nie przenika przez barierę krew-mózg. Substancja czynna podana drogą wziewną ogranicza swoje działanie przede wszystkim do drzewa oskrzelowego. Bromek ipratropium podany doustnie lub wziewnie osiąga stężenie w surowicy na poziomie od 1% do 2% podanej dawki. Stężenie maksymalne substancji czynnej osiągane jest po 1-2 godzinach po podaniu. Podsumowując, lek jest związkiem czynnym miejscowo, ale słabo się wchłania. Substancja czynna wiąże się maksymalnie w 9% z białkami osocza. Objętość dystrybucji wynosi około 4,6 l/kg. Bromek ipratropium jest metabolizowany w przewodzie pokarmowym przez cytochrom P-450. Z dawki podanej doustnie około 90% jest wydalana w postaci niezmienionej. Wchłonięta część jest natomiast częściowo metabolizowana na drodze hydrolizy estrów do nieaktywnych metabolitów: kwasu tropowego i tropanu. W badaniach farmakokinetycznych obliczono, że około 80-100% podanej dawki bromku ipratropium w formie wziewnej jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem. Z kolei gdy substancja czynna jest podawana doustnie, większość dawki wydalana jest z kałem. Okres półtrwania w ostatniej fazie eliminacji wynosi około 1,6 godziny.