Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
OTC
Chlorambucyl (Chlorambucil)
chlorambucylu
INN: Chlorambucyl (Chlorambucil)
Zaktualizowano: 2026-04-11
Dostępny w:
🇨🇿🇩🇪🇬🇧🇫🇷🇵🇱🇸🇰
Postać
chlorambucylu
Dawkowanie
—
Droga podania
—
Przechowywanie
—
O produkcie
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
Kod ATC
L01AA02
Źródło
DOZ
Chlorambucyl należy do alkilujących leków przeciwnowotworowych.Mechanizm działania leku opiera się na zdolności chlorambucylu do dodawania grup alkilowych do ujemnie naładowanych struktur komórkowych. Lek wykazuje toksyczność wobec materiału genetycznego oddziałując na guaninę budującą DNA. W konsekwencji nie dochodzi do rozwinięcia oraz rozdzielenia nici materiału genetycznego, co uniemożliwia replikację DNA i podział komórki. Substancja, przez alkilowanie zasad budujących podwójną helisę, zakłóca ich prawidłowe parowanie, powodując błędne kodowanie materiału genetycznego.Działanie leku jest niespecyficzne wobec fazy cyklu komórkowego. Chlorambucyl hamuje wzrost guza raz zapobiega podziałom komórek nowotworowych.
Biodostępność leku waha się od 70% do 100%. Jego wchłanianie z przewodu pokarmowego zachodzi na drodze dyfuzji biernej. Pokarm obniża biodostępność związku. Stężenie maksymalne chlorambucylu osiągane jest po około godzinie od zażycia substancji.
Związek we krwi ulega wiązaniu z albuminami oraz krwinkami czerwonymi. Stopień wiązania wynosi około 98%. Chlorambucyl przenika przez łożysko oraz do płynu otrzewnowego, nie wiadomo natomiast czy przekracza barierę krew-mózg i czy przechodzi do pokarmu kobiecego. Lek przenika do tkanki tłuszczowej, z które ulega powolnemu uwalnianiu, co skutkuje wydłużoną aktywnością mielosupresyjną substancji.
Lek podlega przemianom wątrobowym. W wyniku metabolizmu związku powstaje iperyt kwasu fenylooctowego, który posiada aktywność farmakologiczną. Substancja ta w organizmie, ulega rozłożeniu na drodze hydrolizy. Sam chlorambucyl podlega również sprzęganiu z glutationem.
Wydalane z moczem są głównie nieaktywne metabolity iperytu oraz chlorambucylu, powstałe na skutek hydrolizy. Stopień usuwania aktywnego metabolitu jest bardzo niski i wynosi 1%. Okres półtrwania chlorambucylu jest szacowany na około 1,5 godziny, a dla iperytu kwasu fenylooctowego wynosi on 1,8 godziny.
⚠️ Ostrzeżenia
Istnieje ryzyko wystąpienia nadwrażliwości krzyżowej między środkami alkilującymi a chlorambucylem. Zwykle w takich przypadkach u pacjentów pojawia się wysypka skórna.W trakcie terapii, pacjentom nie należy podawać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje, takie postępowanie może doprowadzić w tej grupie osób do rozwoju ciężkich, zagrażających życiu infekcji.Osoby, u których istnieje możliwość przejścia autologicznego przeszczepu komórek macierzystych, nie powinny przyjmować związku przez długi okres czasu.Zaleca się przeprowadzanie częstych badań kontrolnych obejmujących morfologię krwi. Lek może powodować trwałą mielosupresję.Podczas leczenia istnieje możliwość spadku liczby limfocytów oraz trombocytów, neutrofilów, a także obniżenia stężenia hemoglobiny. Należy stale kontrolować czynniki morfotyczne krwi. Początek obniżenia się liczby granulocytów obojętnochłonnych nie jest powodem przerwania terapii, jednakże trzeba pamiętać o możliwości dalszego spadku ich ilości nawet przez okres dłuższy niż 10 dni od podania ostatniej dawki chlorambucylu.U osób, u których zaobserwowano nacieczenie szpiku kostnego limfocytami lub jego hipoplazję, zaleca się obniżenie stosowanej dawki leku do 0,1 mg/kg masy ciała na dobę.Nie należy podawać leku pacjentom, którzy w niedawnym czasie przeszli radioterapię lub byli leczeni innymi cytostatykami.Lek może zwiększać ryzyko pojawienia się napadów padaczkowych. Zaleca się zachowanie ostrożności u dzieci z zespołem nerczycowym, padaczką, a także u pacjentów leczonych metodą pulsów, ze względu na większą możliwość wystąpienia drgawek w tej grupie pacjentów.Chlorambucyl posiada zdolność uszkadzania chromatyd i chromosomów u ludzi. Związek może doprowadzić do wystąpienia nowotworów układu krwiotwórczego, zwłaszcza białaczek oraz zespołów mielodysplastycznych. Przed podaniem leku zaleca się rozważenie potencjalnych korzyści terapeutycznych do ryzyka pojawienia się wtórnych nowotworów krwi.