Azurvig

Sildenafil jest silnym selektywnym inhibitorem swoistej dla cGMP (cyklicznego monofosforanu guanozyny) fosfodiesterazy typu 5 (PDE5).‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ Fosfodiesteraza typu 5 jest enzymem, który rozkłada cGMP.  Fosfodiesteraza typu 5 występuje zarówno w ciałach jamistych prącia jak i  w krążeniu płucnym. Mechanizm działania sildenafilu polega na  zwiększeniu stężenia cGMP w komórkach mięśni gładkich ścian naczyń płucnych co powoduje ich rozkurcz. Mechanizm ten wykorzystywany jest w leczeniu nadciśnienia płucnego celem rozszerzenia naczyń płucnych.Wzwód , czyli odpowiednia sztywność prącia, jest niezbędny do odbycia stosunku płciowego. Dla osiągnięcia wzwodu w trackie leczenia sildenafilem konieczna jest odpowiednia stymulacja seksualna. Prącie składa się z dwóch ciał jamistych, do których w tracie stymulacji seksualnej  następuje bardzo szybki napływ krwi, co powoduje, że prącie staje się grubsze i sztywne.  Sildenafil hamuje fosfodiesterazę typu 5 (PDE5) co powoduje zwiększenie stężenia cGMP w ciałach jamistych, i wzmacnia działania tlenku azotu (NO). Prowadzi to do rozkurczu mięśni gładkich, napływu krwi do ciał jamistych i wzwodu.Sildenafil działa wybiórczo na fosfodiesterazę typu 5 (PDE5), jego wpływ na inne fosfodiesterazy jest znacząco słabszy.  Wpływ sildenafilu na fosfodiesterazę typu 3 (PDE3) jest 4000 razy mniej selektywny niż na  fosfodiesterazę typu 5 (PDE5), na fosfodiesterazy typu 2, 4, 7, 8, 9, 10, 11 (PDE2,PDE4, PDE7, PDE8, PDE9, PDE10, PDE11 ) 700 razy mniejszy, na fosfodiesterazy typu 1 (PDE1) 80 razy i na fosfodiesterazy typu 6 (PDE6) 10 razy. Sildenafil po podaniu doustnym na czczo wchłania się szybko, jego maksymalne stężenia w surowicy przypada na około 60 minut po podaniu (od 30do 120 minut). Średnia całkowita biodostępność po podaniu doustnym wynosi 41% (od 25%do 63%). Wartości AUC i Cmaxsildenafilu są zależne od dawki i rosną proporcjonalnie do niej. Przyjmowaniesildenafilu wraz z posiłkiem zmniejsza szybkość jego wchłaniania,opóźnienie Tmaxwynosi 60 minut, a  zmniejszenie Cmaxśrednio o  29%.Średni czas do wystąpienia erekcji od przyjęcia leku wynosi 25 minut, wystąpienie wzwodu obserwuje się nawet po 4-5h od przyjęcia leku. Średnia objętość dystrybucji sildenafilu w stanie stacjonarnym (Vss) wynosi 105 l. Sildenafilprzenika do tkanek. Po zastosowaniu doustnym dawki 20 mg 3x/d, średnie maksymalne stężenie sildenafilu w osoczu w stanie stacjonarnym wynosiłookoło113ng/ml. Natomiast  po doustnymzastosowaniu pojedynczej dawki 100 mg, średnie maksymalne stężenie sildenafilu w osoczu wynosiło około 440 ng/ml. Syldenafil oraz jego główny metabolit, N-demetylosildenafil, wiążą się z białkami osocza w około 96%, co sprawia, że średnie maksymalne stężenie wolnej postaci sildenafilu wynosi 18 ng/ml. Stopień wiązania z białkami nie jest zależy od całkowitych stężeń leku.Po 1,5h od podania sildenafilu jest on praktycznie niewykrywalny w nasieniu. Sildenafil jest metabolizowany w wątrobę przez cytochrom P450 (przy udziale izoenzymu CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu przez izoenzym CYP2C9). Główny metabolitem jest, powstały w procesie N-demetylacji, N-demetylosildenafil. N-demetylo metabolit ma podobną do sildenafilu selektywność w stosunku do fosfodiesteraz(około50% siły działania sildenafilu, stężenie w osoczu wynosi około40%stężenia sildenafilu). N-demetylosildenafil podlega dalszemu metabolizmowi, a jego okres półtrwania wynosi około 4 godziny.U osób z nadciśnienie płucnym dostęność biologiczna sildenafilu jest większa, natomiast klirens mniejszy niż u osób zdrowych. Całkowity klirens sildenafilu wynosi 41 l/godz.Okres półtrwania T1/2wynosi 3 do 5h. Sildenafil niezależnie od drogi podania (doustna, dożylna), wydalany jest w postaci metabolitów, głównie (około 80% dawki doustnej) z kałem oraz w mniejszym stopniu (około 13% dawki doustnej) z moczem.Okres półtrwaniagłównego metabolitu, N-demetylosildenafil,T1/2wynosi 4h.