DHEA (Prasteron

Prasteron, czyli DHEA lub dehydroepiandrosteron to steroidowy hormon wytwarzany endogennie w korze nadnerczy.​​​‍​​‍​​​​‍​​‍‍ DHEA należy do związków androgenowych, które wykazują aktywność jak męskie hormony płciowe.DHEA jest wytwarzany w różnych ilościach – w zależności od pory dnia (cechuje go cykliczność wydzielania). Związek ten ulega wiązaniu z kwasem siarkowym – tworzy się DHEA-S.DHEA wykazuje aktywność poprzez wpływ na receptory estroegnowe i androgenowe. Nie wykryto specyficznych receptorów dla DHEA.Prasteron posiada wielokierunkowe działanie, są to m.in.:działanie anaboliczne (pobudza syntezę białek - mięśni, kości);dz. androgenne (w wyniku przemiany DHEA -> androstendion -> testosteron).Jest również prekursorem estrogenów.Stosowanie DHEA w postaci leków (tabletek) nie zmniejsza wydzielania endogennego DHEA (brak ujemnego sprzężenia zwrotnego).Stosowanie prasteronu ma na celu uzupełnienie jego niedoboru i opóźnianie procesów starzenia się organizmu, złagodzić objawy starzenia się.Prasteron jest stosowany w łagodzeniu andropauzy, menopauzy, obniżonej sprawności intelektualnej, obniżonej jakości życia, pogorszonym nastroju, otyłości, chorobach układu krążenia.DHEA w podaniu dopochwowym zwiększa liczbę komórek warstwy powierzchownej i pośredniej nabłonka oraz zmniejsza liczbę komórek warstwy przypodstawnej w błonie śluzowej pochwy. W efekcie tego dochodzi do obniżenia wartości pH i ułatwiony jest wzrost prawidłowej flory bakteryjnej. Prasteron jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego. Pokarm ułatwia wchłanianie tej substancji. Najwyższe stężenie jest osiągane po czasie 2-5 godzin. Biodostępność jest wysoka i wynosi 50-70%.W podaniu dopochwowym prasteron wnika do komórek pochwy gdzie jest przekształcany do estrogenów i androgenów (w zależności od poziomu enzymów w komórkach każdego rodzaju). Wolne DHEA wiąże się z białkami krwi (10-20%), DHEA sprzężone z kwasem siarkowym (DHEA-S) w znacznym stopniu wiążę się z białkami (80-90%). Stężenie siarczanu we krwi jest wielokrotnie wyższe w porównaniu do wolnej postaci DHEA.Prasteron w podaniu dopochwowym pozostaje głównie w miejscu aplikacji. Proces metabolizmu DHEA następuje już w nabłonku jelit – dochodzi tutaj do sprzęgania z kwasem siarkowym. Dalszy metabolizm DHEA-S ulega przemianie do hormonów płciowych, androgenów, estrogenów (w zależności od tkanki/narządu docelowego). Ewentualna przemiana DHEA jest zależna od płci, wieku, cech osobniczych czy zapotrzebowania. DHEA jest wydalane głównie z moczem w postaci polarnych substancji (50-70%), reszta jest eliminowana z żółcią.