Efawirenz

Podczas stosowania efawirenzu w leczeniu zakażeniu wirusem HIV bardzo szybko dochodzi do oporności wirusów. Nie wolno go stosować w monoterapii oraz jako dodatek do już nie skutecznej terapii, dobierając nowy środek antyretrowirusowy należy zbadać jego oporność krzyżową.Nie zaleca się go stosować z substancjami przeciwwirusowymi jak:emtrycytabina, dizoproksyl tenofowiru, mieszaninwelpataswiru/sofosbuwiru/woksilaprewiruisofosbuwiru/welpataswiru,glekaprewiru/pibrentaswiru.Nie zaleca się stosowania z przetworami dziurawca oraz miłorzębu.Skuteczna terapia antyretrowirusowa nie zabezpiecza w 100% przeniesienia wirusa drogą płciową. Powinno stosować się zabezpieczenia mechaniczne jak na przykład prezerwatywa podczas stosunku seksualnego.Stosowanie odpowiednich leków antyalergicznych może skutecznie zmniejszyć możliwość pojawienia się wysypki, która jest typowym działaniem niepożądanym w pierwszym etapie leczenia efawirenzem. Nie zaleca się stosowania efawirenzu ani innych leków z grupyNNRTI u pacjentów z ciężkimi reakcjami skórnymi w wywiadzie.Może potęgować objawy depresji oraz nasilać inne zaburzenia psychiczne, nasilać myśli samobójcze itp. Po zaobserwowaniu jakichkolwiek takich objawów należy niezwłocznie udać się po poradę do lekarza.Należy zachować ostrożność u pacjentów z epizodami drgawkowymi, gdyż efawirenz może nasilić objawy padaczkowe oraz zmniejszyć skuteczne stężenia leków przeciwpadaczkowych we krwi na przykład karbamazepiny.Należy monitorować parametry pracy wątroby, szczególnie u osób z przebytymi lub istniejącymi jej chorobami.Należy zachować daleko idącą ostrożność u osób przyjmujących leki wydłużające odcinek QT, gdyż już sam ewawirenz wydłuża taki odstęp, może pojawić się tu częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes.Aby ograniczyć część działań niepożądanych należy go przyjmować na pusty żołądek, najlepiej na noc  przed snem.Leczenie antyretrowirusowe może wiązać się z konsekwencjami zmiany masy ciała oraz parametrów krwi jak stężenie cholesterolu, triglicerydów oraz glukozy we krwi. Należy monitorować te parametry co jakiś czas, zwrócić szczególną uwagę na osoby z zaburzeniami pracy wątroby i nerek.