Famotydyna

Famotydyna jest inhibitorem (blokuje miejsce wiązania cząsteczki) receptorów histaminergicznych (H2) zlokalizowanych w komórkach okładzinowych żołądka. Uniemożliwia wiązanie i aktywację histaminy, co zapobiega uruchomieniu pomp protonowych odpowiadających za przepływ jonów wodorowych (H+). Poprzez ten mechanizm famotydyna zapobiega  wydzielaniu pepsyny i kwasu solnego, a także obniżeniu ph soku żołądkowego. Wchłanianie famotydyny z przewodu pokarmowego zależne jest od przyjętej dawki. Biodostępność (część substancji, która ulega wchłonięciu do obiegu krwionośnego) wynosi od 40 do 50%. Famotydyna osiąga stężenie maksymalne po 1-4 godzinach od momentu przyjęcia. Wchłanianie famotydyny może być nieznacznie zwiększone poprzez stosowanie jej po posiłku. Produkty zobojętniające (antacida) nie mają większego wpływu na wchłanianie famotydyny. Famotydyna ma zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, łożysko oraz może przechodzić do mleka kobiecego. Famotydyna wiąże się z 15 do 22% białek osocza. Famotydyna ulega efektowi pierwszego przejścia (czyli jelitowemu lub wątrobowemu metabolizmowi leku przebiegającemu przed dostaniem się środka leczniczego do krążenia ogólnoustrojowego) w niewielkim stopniu - wchłanianie substancji jest zmniejszone o 20-35%. Jedynym metabolitem  (produktem metbolizmu, który zachodzi w wątrobie) famotydyny zidentyfikowanym w organizmie ludzkim, który powstaje na drodze s-oksydacji, jest  nieaktywny sulfotlenek famotydyny. Famotydyna w 65-70% eliminowana jest przez nerki w postaci niezmetabolizowanej, dlatego wydolność wątroby nie ma nią większego wpływu. Okres półtrwania famotydyny w osoczu wynosi od 2 do 4 godzin. W przypadku osób z kilrensem kreatyniny poniżej 10ml/min (niewydolność nerek) okres półtrwania wydłuża się.