Farycymab

U niektórych pacjentów poddanych leczeniu z wykorzystaniem farycymabu odnotowano występowanie zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, które mogą mieć związek z zahamowaniem czynności czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego A.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Zalecane jest zachowanie ostrożności podczas leczenia  pacjentów cierpiących na choroby naczyń krwionośnych.Podczas iniekcji farycymabu do wnętrza ciała szklistego istnieje ryzyko wystąpienia reakcji związanych z podaniem leku. W trakcie iniekcji należy stosować aseptyczne techniki podania leku. Pacjentów należy poinformować o wszystkich objawach niepożądanych świadczących o prawdopodobieństwie wystąpienia zapalenia wnętrza gałki ocznej, zapalenia śródgałkowego, przedarciowego odwarstwienia siatkówki lub przedarcia siatkówki.Brak danych dotyczących bezpieczeństwa substancji czynnej podczas leczenia pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz cukrzycą. W przypadku pacjentów z dużym ryzykiem wystąpienia proliferacyjnej retinopatii cukrzycowej lub cierpiących na cukrzycę typu I, osób z wysokim ciśnieniem krwi, chorobą naczyniową lub pacjentów w wieku przekraczającym 85 lat istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa substancji czynnej. Przed rozpoczęciem kuracji lekarz prowadzący powinien być świadom ryzyka wystąpienia działań niepożądanych w tych grupach pacjentów oraz zwiększenia ryzyka pojawienia się skutków ubocznych w przypadku zmniejszenia u nich odstępu między kolejnymi dawkami poniżej wartości 8 tygodni.W niektórych przypadkach może wystąpić konieczność przerwania terapii farycymabem. Podanie substancji czynnej należy przerwać w przypadku gdy ciśnienie śródgałkowe wynosi powyżej 30 mmHg. Leczenie należy również zatrzymać gdy wystąpi przedarciowe odwarstwienie lub przerwanie ciągłości siatkówki, a także gdy zidentyfikowane zostaną otwory w plamce 3 lub 4 stopnia. Farycymabu nie należy podawać u pacjentów, u których stwierdzono znaczne pogorszenie ostrości wzroku (powyżej 30 liter w badaniach ostrości) oraz w przypadku wystąpienia znacznego krwotoku podsiatkówkowego.Leczenie farycymabem należy rozpocząć po upływie 28 dni od zabiegów chirurgicznych wewnątrz gałki ocznej.Podczas stosowania odstępów pomiędzy kolejnymi dawkami farycymabu wynoszących mniej niż 8 tygodni istnieje ryzyko wystąpienia częstszych działań niepożądanych.W trakcie terapii farycymabem należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów znajdujących się w grupie podwyższonego ryzyka przedarcia nabłonka barwnikowego siatkówki. Jednym z czynników ryzyka wystąpienia przedarcia nabłonka jest zaawansowane odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki.  Większość przypadków wystąpienia przedarcia nabłonka miała charakter łagodny i nie wpływała na proces widzenia.Pacjenci przyjmujący farycymab powinni być poinformowani o konieczności zgłaszania lekarzowi prowadzącemu wszystkich objawów świadczących o możliwości wystąpienia nadwrażliwości podczas podania. Do objawów wymagających interwencji należy:nasilone zaczerwienienie oka;wrażliwość na światło;męty ciała szklistego;utrata widzenia.Brak informacji dotyczących bezpieczeństwa jednoczesnego podania farycymabu do obojga oczu. Rozpoczęcie leczenia obustronnego może doprowadzić do pojawienia się lub nasilenia działań niepożądanych związanych ze stosowaniem leku.Nie zaleca się podania farycymabu jednocześnie z innymi lekami, które hamują aktywność VEGF-A.Podczas terapii farycymabem istnieje ryzyko tymczasowego zwiększenia wartości ciśnienia śródgałkowego. Zalecane jest zachowanie szczególnej ostrożności w przypadku pacjentów z niekontrolowaną jaskrą. W niektórych przypadkach zalecane jest obserwowanie ukrwienia tarczy nerwu wzrokowego oraz monitorowanie wartości ciśnienia śródgałkowego.