Fedratynib

W trakcie leczenia fedratynibem obserwowano podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, a także odnotowano pojedynczy przypadek niewydolności wątroby. Dlatego czynność wątroby należy kontrolować przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w pierwszych miesiącach terapii.W przypadku wystąpienia objawów toksyczności zaleca się monitorowanie funkcji wątroby co najmniej co dwa tygodnie aż do ich ustąpienia. Zmiany poziomu enzymów wątrobowych zazwyczaj ustępują po dostosowaniu dawkowania lub zakończeniu leczeniaPodczas terapii fedratynibem odnotowano przypadki ciężkich, a nawet śmiertelnych encefalopatii, w tym encefalopatii Wernickego. Encefalopatia Wernickego to nagłe zaburzenie neurologiczne wywołane niedoborem witaminy B1(tiaminy). Objawy mogą obejmować zaburzenia koordynacji ruchowej, zmiany psychiczne oraz porażenie mięśni oczu (np. oczopląs, podwójne widzenie). Symptomy takie jak dezorientacja, zaburzenia pamięci czy zmiany świadomości powinny skłaniać do natychmiastowej diagnostyki w kierunku encefalopatii, zwłaszcza Wernickego. W takim przypadku konieczne jest wykonanie pełnej oceny, w tym badania neurologicznego, oznaczenia poziomu tiaminy oraz badań obrazowych. Poziom tiaminy i ogólny stan odżywienia pacjenta należy sprawdzić przed rozpoczęciem terapii, a następnie okresowo monitorować. Leczenia nie należy zaczynać u osób z niedoborem tiaminy. Niedobór ten trzeba uzupełnić zarówno przed, jak i w trakcie leczenia. Jeśli podejrzewa się encefalopatię, leczenie należy natychmiast przerwać, rozpocząć dożylne podawanie tiaminy i przeprowadzić pełną diagnostykę w celu ustalenia jej przyczyn.Stosowanie fedratynibu może prowadzić do anemii, małopłytkowości oraz neutropenii. Badania morfologii krwi należy przeprowadzać przed rozpoczęciem terapii, regularnie w trakcie jej trwania, a także jeśli wystąpią klinicznie uzasadnione przypadki tego rodzaju badań.W trakcie terapii istnieje ryzyko wystąpienia neutropenii, która ma zazwyczaj charakter odwracalny i ustępuje podczas tymczasowego odstawienia fedratynibu.Stosowanie substancji czynnej wiąże się z ryzykiem wystąpienia zaburzeń krwi, takich jak niedokrwistość, małopłytkowość i neutropenia. Objawy te zwykle pojawiają się w pierwszych miesiącach leczenia. Morfologię krwi należy ocenić przed rozpoczęciem terapii i regularnie monitorować w jej trakcie, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Niedokrwistość może wymagać przetoczeń krwi, zwłaszcza u pacjentów z niskim poziomem hemoglobiny na początku leczenia. Zaleca się częstsze kontrole oraz rozważenie zmniejszenia dawki, szczególnie jeśli konieczne są transfuzje. Małopłytkowość, często występująca we wczesnym okresie terapii, zwiększa ryzyko krwawień. Pacjenci z obniżoną liczbą płytek wymagają ścisłego nadzoru. Stan ten zwykle ustępuje i można go kontrolować za pomocą modyfikacji dawkowania oraz wsparcia transfuzjami.Podczas stosowania fedratynibu obserwowano zwiększenie aktywności amylazy i/lub lipazy oraz pojedynczy przypadek zapalenia trzustki. Zaleca się kontrolę tych parametrów przed rozpoczęciem terapii, a następnie regularne monitorowanie w pierwszych miesiącach leczenia oraz zgodnie z zaleceniami klinicznymi.Jednoczesne stosowanie fedratynibu z silnymi inhibitorami podjednostki CYP3A4 cytochromu p450 zwiększa jego stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych. W takich przypadkach należy rozważyć inne metody leczenia lub, jeśli to niemożliwe, zmniejszyć dawkę substancji czynnej i ściśle monitorować pacjenta. Inne leki hamujące jednocześnie CYP3A4 i CYP2C19 mogą podnosić poziom fedratynibu we krwi i ich stosowanie u pacjentów podczas terapii przeciwnowotworowej nie jest zalecane.Z kolei silne induktory CYP3A4, jak fenytoina, ryfampicyna, efawirenz mogą ograniczać skuteczność terapii przeciwnowotworowej poprzez zmniejszanie stężenia fedratynibu w osoczu. Podczas stosowania substancji czynnej z lekami wydalanymi przez transportery OCT2 i MATE (np. metforminą) należy zachować ostrożność i ewentualnie dostosować dawkowanie tych preparatów.W razie wystąpienia objawów toksyczności należy przeprowadzać badania kontrolne co najmniej co dwa tygodnie, aż do ich ustąpienia. W przypadku istotnego wzrostu poziomu enzymów trzustkowych zaleca się dostosowanie dawki leku.Nudności, wymioty i biegunka to najczęstsze działania niepożądane podczas terapii. Zazwyczaj mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i pojawiają się w pierwszych dniach leczenia. W przypadku objawów utrzymujących się dłużej niż 2 dni konieczne może być przerwanie kuracji fedratynibem. Po pierwszych objawach biegunki istnieje opcja zastosowania wspomagających leków przeciwbiegunkowych.Stężenie kreatyniny należy kontrolować przed rozpoczęciem leczenia fedratynibem, a następnie regularnie w trakcie terapii, zwłaszcza w pierwszych miesiącach oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. W przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń czynności nerek konieczne może być dostosowanie dawkowania oraz indywidualna ocena dalszego prowadzenia terapii.