Fenytoina

Podczas terapii wykorzystującej fenytoinę istnieje ryzyko pojawienia się wysypki. Lek można przyjąć ponownie dopiero po wcześniejszym ustąpieniu objawów wysypki. W trakcie pierwszych paru tygodni leczenia występuje podwyższone ryzyko pojawienia się objawów zespołu Stevensa-Johnsona lub toksycznej nekrolizy naskórka (zespół Lyella). Jeśli wystąpi którekolwiek z opisanych schorzeń leczenie należy przerwać i skontaktować się z lekarzem.Badania potwierdziły zwiększenie częstości występowania zespołu Stevensa-Johnsona u osób pochodzenia chińskiego lub tajskiego, w których genotypie potwierdzono obecność allelu HLA-B*1502, w tym przypadku stosowanie fenytoiny jest możliwe jeżeli korzyści z leczenia przewyższają nad ryzykiem pojawienia się działań niepożądanych.W przypadku preparatów podawanych w postaci roztworu do wstrzykiwań istnieje ryzyko miejscowego podrażnienia tkanki miękkiej i rozwoju stanu zapalnego.Każda modyfikacja schematu dawkowania lub wprowadzenie zamiast fenytoiny innej substancji leczniczej powinno być wykonane stopniowo. Również odstawienie leku powinno się przeprowadzić z zachowaniem zasad należytej należytej ostrożności.Substancji czynnej nie należy stosować w przypadku współistniejącej porfirii oraz w przypadku napadów nieświadomości. Fenytoina nie jest skuteczna w terapii tego rodzaju napadów, co więcej może pogłębiać już występujące napady nieświadomości.U niektórych pacjentów zalecana jest dodatkowa suplementacja witaminy D. Istnieje możliwość spadku stężenia cholekalcyferolu w osoczu, co może być przyczyną rozwoju krzywicy podczas długotrwałego przyjmowania fenytoiny.Terapia z wykorzystaniem tej substancji czynnej powinna zostać przeprowadzona ostrożnie w przypadku osób w podeszłym wieku, pacjentów wyniszczonych lub cierpiących na zaburzenia czynności wątroby. Dawkowanie fenytoiny należy dostosować jeśli wystąpią wczesne objawy toksyczności tego leku. W przypadku przyjmowania przez dłuższy czas zbyt wysokich dawek substancji czynnej istnieje ryzyko wystąpienia encefalopatii, zaburzeń czynności móżdżku oraz psychozy.Zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w przypadku osób z upośledzeniem czynności wątroby i nerek, a także gdy istnieje ryzyko spadku poziomu wiązania leku z białkami osocza (hipoproteinemia).Leczenie fenytoiną należy wprowadzać z zachowaniem należytej ostrożności u pacjentów cierpiących na cukrzycę. Substancja czynna może zmniejszać ilość wydzielanej insuliny, zwiększając przez to ryzyko wystąpienia hiperglikemii.Fenytoiny nie należy stosować jednocześnie z preparatami zawierającymi wyciągi z dziurawca. Niewskazane jest również przyjmowanie fenytoiny i równoczesne spożywanie alkoholu, ponieważ istnieje ryzyko wahań poziomu substancji leczniczej w osoczu.