Heksafluorek siarki

Leki beta-adrenolityczne (także w postaci kropli ocznych), mogą nasilać reakcje anafilaktyczną po podaniu związku. Reakcja pacjenta na zwykle stosowane dawki adrenaliny, może być niewystarczająca.W przypadku wykorzystania heksafluorku siarki w mikcyjnej urosonografii, istnieje ryzyko uzyskania wyników fałszywie ujemnych. Dotychczas nie wyjaśniono przyczyny tego zjawiska.W eksperymentach na zwierzętach, dochodziło do uszkodzenia tkanek ciała (pęknięcia naczyń włosowatych, szkodliwy wpływ na komórki śródbłonka). W prawdzie nie zaobserwowano tego efektu u ludzi, jednakże zaleca się stosowanie niskiego indeksu mechanicznego w czasie wykonywania badania, przy użyciu echo-kontrastów.Związek należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów z ciężkimi schorzeniami płuc, w tym z przewlekła obturacyjną chorobą płuc, jak również u osób z wentylacją mechaniczną, a także chorobami neurologicznymi o niestabilnym przebiegu.Osoby z ciężkimi, niestabilnymi schorzeniami kardiologicznymi powinny być monitorowane przynajmniej 30 min, po podaniu substancji. W razie potrzeby pacjentom powinno wykonywać się EKG.Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z przebytym ostrym zespołem wieńcowym lub niestabilną dławicą piersiową (bądź pogorszeniem ich przebiegu w ciągu ostatniego tygodnia), interwencją wieńcową, dekompensacją niewydolności mięśnia sercowego, niewydolnością serca klasy III / IV, lub ciężkimi arytmiami. Jeśli u tych osób pojawią się reakcje rzekomoanafilaktyczne, nagłe rozszerzenie naczyń krwionośnych prowadzi do zagrożenia zdrowia lub życia.Jeżeli substancja wykorzystywana jest w echokardiografii, pacjent musi być stabilny, a badanie wykonywane pod kontrolą EKG i monitorowaniem wartości ciśnienia tętniczego. Diagnostyka ta z wykorzystaniem heksafluorku siarki może przypominać epizod niedokrwienny.Badania szacujące bezpieczeństwo podawania substancji u osób cierpiących na ostre zapalenie wsierdzia, zaawansowaną niewydolność nerek lub wątroby, ostry stan zapalny bądź sepsę, a także po przebytym incydencie zakrzepowo-zatorowym, są ograniczone. Należy zachować ostrożność podając substancję tej grupie pacjentów.