Ibrytumomab

Ze względu na brak badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ibrytumomabu, leku nie należy podawać pacjentom, u których liczba płytek krwi jest mniejsza niż 100 000/mm3(monoterapia) i mniejsza niż 150 000/mm3(leczenie konsolidacyjne), natomiast liczba granulocytów obojętnochłonnych poniżej 1500/mm3.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Ponadto chorzy nie mogą mieć wcześniej przeszczepionego szpiku kostnego lub zastosowanych komórek macierzystych.Podanie ibrytumomabu – po premedykacji rytuksymabem – u większości pacjentów powoduje ciężką i przedłużoną cytopenię. W związku z powyższym należy co tydzień kontrolować morfologię krwi i liczbę płytek, aż do powrotu do wartości prawidłowych.Pacjenci, którzy byli wcześniej leczeni białkami pochodzenia mysiego, przed rozpoczęciem leczenia ibrytumomabem, powinni mieć wykonany test na obecność ludzkich przeciwciał przeciw antygenom mysim. U pacjentów, u których wykształciły się przeciwciała mogą wystąpić reakcje uczuleniowe po zastosowaniu ibrytumomabu.U pacjentów, u których w czasie leczenia wystąpią ciężkie reakcje śluzowo–skórne, należy zaprzestać stosowania substancji.Ze względu na ryzyko rozwoju infekcji wirusowych nie zaleca się podawania szczepionek zawierających żywe wirusy pacjentom, którzy byli leczenie ibrytumomabem.Stosowanie ibrytumomabu jest związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia wtórnego nowotworu, w tym ostrej białaczki szpikowej oraz zespołu mielodysplastycznego.