Imatynib

W trakcie leczenia imatynibem należy regularnie kontrolować czynność tarczycy (stężenie hormonu tyreotropowego) i czynność wątroby (obraz krwi obwodowej oraz aktywność enzymów wątrobowych).U części pacjentów zaobserwowano wzrost zatrzymania płynów w organizmie. Dotyczy to zwłaszcza osób z zaburzeniami czynności serca i może prowadzić do obrzęków, wysięków opłucnowych, wodobrzusza itp.Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca lub nerek. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek wpływ leku na organizm może być większy w związku z podwyższeniem stężenia białka, które wiąże imatynib w osoczu (alfa kwaśna glikoproteina).Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić ryzyko wystąpienia zespołu rozpadu guza i w razie konieczności zminimalizować stopień odwodnienia i zmniejszyć stężenie kwasu moczowego.Skutkiem stosowania leku może być reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B i poważne powikłania prowadzące do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta. Przed podjęciem decyzji o leczeniu imatynibem pacjent musi mieć przeprowadzone badanie nosicielstwa HBV.U pacjentów z GIST zaobserwowano tendencję do krwawień z przewodu pokarmowego. Mogą wystąpić również krwawienia wewnątrz guza, dlatego pacjentów należy dokładnie monitorować i w przypadku wystąpienia krwawienia wprowadzić odpowiednie leczenie.Podczas leczenia imatynibem dzieci należy kontrolować ich wzrost, ponieważ odnotowano przypadki opóźnienia wzrostu.