Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
OTC
Imikwimod
imikwimodu
INN: Imikwimod
Zaktualizowano: 2026-04-10
Dostępny w:
🇩🇪🇬🇧🇵🇱
Postać
imikwimodu
Dawkowanie
—
Droga podania
—
Przechowywanie
—
O produkcie
Źródło
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
DOZ
Imikwimod nie wykazuje bezpośredniego wpływu na wirusy i komórki nowotworowe. Substancja czynna działa poprzez pobudzenie receptora TLR–7. Agonizm wobec receptora toll–like (TLR) odpowiada za zwiększenie aktywności interferonu–α oraz czynnika martwicy nowotworów TNF–α.Czynnik martwicy nowotworów zwiększa stężenie wolnych rodników we wnętrzu komórek nowotworowych rozpoczynając w ten sposób proces zaprogramowanej śmierci komórki (apoptozy). TNF–α pobudza również proces fagocytozy oraz zwiększa syntezę białek ostrej fazy w wątrobie.Interferon–α wykazuje działanie przeciwwirusowe oraz przeciwnowotworowe. Substancja czynna zwiększa aktywność układu odpornościowego poprzez zwiększenie wykrywalności zainfekowanych komórek przez limfocyty T. W wyniku nasilenia działania limfocytów Th wzrasta synteza cytokin odpowiedzialnych za aktywność przeciwnowotworową. Interferon alfa pobudza do działania cały kompleks enzymów stymulujący syntezę białka p53, którego aktywność prowadzi do rozpoczęcia procesu apoptozy.
Około 0.9% zastosowanej dawki zostaje wchłonięte do krążenia ogólnego po podaniu imikwimodu na powierzchnię skóry.
Substancja czynna po dostaniu się do krążenia ogólnego ulega szybkiej biotransformacji, polegającej na rozkładzie leku do dwóch metabolitów.
Niewielka ilość imikwimodu, która została wchłonięta przez skórę ulega wydaleniu z moczem (około 66% dawki) lub z kałem (około 33% dawki).
⚠️ Ostrzeżenia
Imikwimod należy stosować na nieuszkodzoną skórę. Lek w niewielkim stopniu przenika do krążenia ogólnoustrojowego. Przerwanie ciągłości tkanki może nasilać wchłanianie leku po podaniu miejscowym, zwiększając ryzyko wystąpienia działań niepożądanych podczas terapii.Substancja czynna może pogarszać przebieg chorób autoagresywnych. W przypadku pacjentów cierpiących na schorzenia autoimmunologiczne należy rozważyć stosunek korzyści odniesionych z leczenia do ryzyka zaostrzenia przebiegu choroby.W trakcie leczenia imikwimodem istnieje możliwość wystąpienia zaburzeń, które są czynnikiem wskazującym na konieczność przerwania terapii. Należą do nich:gorączka;nadżerki;nudności;bóle mięśniowe;dreszcze.Rozpoczęcie kolejnego cyklu leczenia nie jest zalecane w przypadku osób z osłabioną odpornością.Lek może pogarszać przebieg zapaleń skóry. Podczas terapii należy unikać kontaktu substancji leczniczej z ustami, oczami i nozdrzami. Po nałożeniu leku na powierzchnię skóry nie należy stosować dodatkowego opatrunku okluzyjnego.Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania imikwimodu u pacjentów po przeszczepie. Ze względu na ryzyko odrzucenia przeszczepu należy rozważyć zasadność rozpoczęcia leczenia.W przypadku leczenia brodawek zewnętrznych narządów płciowych u nieobrzezanych mężczyzn zalecane jest regularne wykonywanie codziennych zabiegów higienicznych dotyczących napletka ze względu na ryzyko wystąpienia zwężenia, stwardnienia lub nadżerek utrudniających odciągnięcie napletka. Podczas leczenia występuje prawdopodobieństwo pojawienia się ciężkich reakcji skórnych, które mogą zmniejszać zdolność zapłodnienia.Substancja czynna może ograniczać skuteczność mechanicznych metod antykoncepcji (prezerwatywy, krążki maciczne). W trakcie terapii zaleca się stosowanie innych metod antykoncepcji.Pacjenci stosujący imikwimod powinni chronić skórę przed promieniowaniem UVA/UVB ze względu na ryzyko wystąpienia nadwrażliwości na światło słoneczne w trakcie leczenia. Podczas kuracji należy również ograniczyć korzystanie ze sztucznych źródeł światła (solarium) oraz stosować kremy z filtrem ochronnym.Podczas terapii powierzchownych ognisk nowotworu podstawnokomórkowego, skórę na której znajduje się imikwimod należy chronić przed promieniowaniem słonecznym. W trakcie kuracji tkanka poddana leczeniu znacznie różni się od zdrowej skóry. Efekty leczenia można ocenić dopiero po upływie dwunastu tygodni od zakończenia kuracji. Rekomendowane jest przerwanie terapii w przypadku gdy reakcje skórne wywołane przez imikwimod powodują znaczny dyskomfort u pacjenta.Stosowanie imikwimodu podczas leczenia rogowacenia słonecznego z cechami znacznego przerostu lub hiperkeratozy nie jest zalecane.Ponadto, skuteczność substancji czynnej nie została potwierdzona podczas terapii słonecznego rogowacenia uszu, czerwieni wargowej lub powiek. Wykorzystanie imikwimodu w kuracji osób z rogowaceniem występującym poza skórą twarzy i owłosionej skóry głowy nie jest rekomendowane ze względu na niepotwierdzoną skuteczność leku.Czas trwania kuracji rogowacenia słonecznego z wykorzystaniem imikwimodu powinien wynosić maksymalnie cztery tygodnie. W przypadku wystąpienia poważnych reakcji skórnych lub objawów grypopodobnych, stanowiących ryzyko dla zdrowia pacjenta należy rozważyć tymczasowe przerwanie leczenia. Efekt terapii można ocenić po upływie przynajmniej 4 tygodni, gdy proces odbudowy tkanki zostanie ukończony.