Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
Insulina Degludec — Opis, Dawkowanie, Działania niepożądane | PillsCard
OTC
Insulina Degludec
insuliny degludec
INN: Insulina Degludec
Zaktualizowano: 2026-04-10
Dostępny w:
🇪🇸🇯🇵🇵🇱🇵🇹
Postać
insuliny degludec
Dawkowanie
—
Droga podania
—
Przechowywanie
—
O produkcie
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
Źródło
DOZ
Insulina degludec, podobnie jak insulina ludzka wytwarzana przez trzustkę, wiąże się z ludzkimi receptorami insuliny znajdującymi się na powierzchni komórek, głównie mięśniowych oraz tłuszczowych. Umożliwia to wychwyt glukozy z krwiobiegu, jej dokomórkowe pobieranie oraz jednocześnie dochodzi do zahamowania uwalniania tego monosacharydu z wątroby. W efekcie insulina degludec powoduje obniżenie stężenia glukozy we krwi i normalizuje glikemię.
Po podaniu podskórnym insuliny degludec następuje formowanie rozpuszczalnych oraz stabilnych multiheksamerów insuliny w tkance podskórnej. Od multiheksamerów stopniowo oddzielają się cząsteczki o prostszej budowie: monomery, co zapewnia powolne i stałe dostarczanie insuliny degludec do krwiobiegu. Stężenie związku w stan stacjonarnym jest osiągane po 3-4 dniach podawania leku raz dziennie.
Insulina degludec wykazuje wysokie powinowactwo do albumin surowicy. Badaniain vitrowykazały, że związek nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami wiążącymi się z białkami osocza.
Przebieg metabolizmu insuliny degludec jest analogiczny do rozpadu insuliny ludzkiej. Powstałe metabolity nie wykazują aktywności farmakologicznej.
Okres półtrwania insuliny degludec, czyli czas, po którym stężenie leku wyniesie połowę wartości początkowej, jest zależny od szybkości wchłaniania się z tkanki podskórnej. Wynosi on średnio 25 godzin niezależnie od dawki.
⚠️ Ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem leczenia pacjenta insuliną degludec należy poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia oraz objawach hipoglikemii. Niedocukrzenie może być wynikiem pominięcia posiłku, nieplanowanym, wzmożonym wysiłkiem fizycznym lub przyjęciem zbyt dużej dawki insuliny, przekraczającej aktualne zapotrzebowanie osoby leczonej. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów pediatrycznych.U pacjentów długo leczonych przeciwcukrzycowo objawy hipoglikemii mogą w ogóle nie występować. Przedłużone działanie insuliny degludec może opóźnić ustąpienie objawów niedocukrzenia.Nieodpowiednie dawkowanie leku, niestosowanie się do zaleceń dietetycznych oraz przerwanie leczenia może prowadzić do nadmiernego wzrostu stężenia glukozy we krwi, co objawia się wzmożonym pragnieniem, częstszym oddawaniem moczu, nudnościami i wymiotami, sennością, suchością w ustach i zapachem acetonu w wydychanym powietrzu. Objawy te pojawiają się stopniowo i mogą prowadzić do kwasicy ketonowej, zagrażającej życiu. W przypadku wystąpienia objawów hiperglikemii zaleca się wstrzyknięcie szybkodziałającej insuliny.Należy zachować ostrożność przy łącznym stosowaniu insuliny degludec oraz pioglitazonu. Zgłaszano przypadki wystąpienia niewydolności serca, szczególnie u pacjentów chorujących na układ sercowo-naczyniowy. Należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka w tej grupie oraz obserwować pacjenta pod kątem objawów niewydolności serca, przyrostu masy ciała oraz obrzęków.Możliwe jest czasowe nasilenie się objawów retinopatii cukrzycowej w wyniku intensyfikacji leczenia insuliną degludec.Pacjent powinien być odpowiednio przeszkolony z zakresu samodzielnego podawania insuliny. W przypadku osób niewidomych, słabo widzących, u których jest możliwość pomylenia produktów insulinowych, niewłaściwe nastawienie jednostki na liczniku dawki wstrzykiwacza, konieczna jest pomoc osoby dobrze widzącej i jej właściwa edukacja w zakresie posługiwania się wstrzykiwaczem insuliny.
