Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
OTC
Insulina Glulizynowa
insuliny glulizynowej
INN: Insulina Glulizynowa
Zaktualizowano: 2026-04-10
Dostępny w:
🇩🇪🇬🇧🇯🇵🇵🇱
Postać
insuliny glulizynowej
Dawkowanie
—
Droga podania
—
Przechowywanie
—
O produkcie
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
Źródło
DOZ
Insulina glulizynowa to krótko działająca insulina otrzymana metodą inżynierii genetycznej. Od insuliny endogennej odróżnia ją obecność lizyny w miejscu asparaginy B3 i kwasu glutaminowego w miejscu lizyny B29. Insulina glulizynowa naśladuje działanie insuliny wydzielanej naturalnie przez komórki beta trzustki (odpowiada za metabolizm glukozy). Zwiększa wychwyt glukozy z krwi, nasila przemianę glukozy w glikogen, hamuje wytwarzania glukozy, a także proces lipolizy i rozpad białek oraz zwiększa syntezę białek.
Szybkość wchłaniania i wartość stężenia maksymalnego insuliny glulizynowej są dwukrotnie większe w porównaniu do insuliny ludzkiej. Średni czas potrzebny do osiągnięcia stężenia maksymalnego po podaniu podskórnym wynosi około 60 minut. Biodostępność leku po podaniu podskórnym wynosi około 70% niezależnie od miejsca podania (powłoka brzuszna, udo, mięsień naramienny).
Dystrybucja insuliny glulizynowej podanej dożylnie jest zbliżona do dystrybucji insuliny ludzkiej. Insulina glulizynowa słabo wiąże się z białkami osocza.
Okres półtrwania insuliny glulizynowej wynosi 13 h (w fazie eliminacji 42 minuty). Insulina ta jest szybciej eliminowana z organizmu w porównaniu do zwykłej insuliny ludzkiej.
⚠️ Ostrzeżenia
Zaprzestanie stosowania insuliny glulizynowej lub stosowanie niewłaściwych dawek zagraża wystąpieniem hiperglikemii (przecukrzenie) i kwasicy ketonowej, które mogą doprowadzić do śmierci. Dotyczy to zwłaszcza osób z cukrzycą typu 1. Odnotowano przypadki kwasicy ketonowej jako wynik uszkodzenia pompy w ciągłej infuzji podskórnej lub nieprawidłowej obsługi pompy.Przyjmowanie insuliny glulizynowej wiąże się z ryzykiem wystąpienia hipoglikemii, która może wymagać hospitalizacji. Objawami hipoglikemii są m.in. suchość w jamie ustnej, wzmożone pragnienie, częste oddawanie moczu, suchość skóry, zaburzenia widzenia, nasilone pocenie się, zaburzenia rytmu serca, drażliwość, drżenia i splątanie. Czynnikami, które mogą nasilać ryzyko hipoglikemii są wysiłek fizyczny, intensywna terapia insulinowa, jednoczesne przyjmowanie beta-adrenolityków, choroby lub zaburzenia emocjonalne, modyfikacja planu posiłków, a także zmiana insuliny pochodzenia zwierzęcego na insulinę ludzką.Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów przyjmujących jednocześnie pioglitazon. Takie połączenie leków może prowadzić do rozwoju niewydolności serca. W przypadku wystąpienia objawów sercowo-naczyniowych należy zaprzestać podawania pioglitazonu.