Kalcyfediol

W trakcie leczenia kalcyfediolem istotna jest kontrola poziomu 25-hydroksycholekalcyferolu (metabolit witaminy D), wapnia i fosforu, kreatyniny oraz azotu mocznikowego we krwi,  kontrola aktywności fosfatazy alkalicznej w surowicy (jest to enzym występujący w błonie komórkowej) oraz zawartość wapnia i fosforu w dobowej zbiórce moczu.Kalcyfediolu nie stosuje się w zapobieganiu niedoborom witaminy D u dzieci zdrowych.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Należy zachować szczególną ostrożność u chorych leczonych glikozydami naparstnicy (może pojawić się hiperkalcemia, która może spowodować zaburzenia rytmu serca) oraz tiazydowymi lekami moczopędnymi.Specjalne ostrzeżenia będą dotyczyć pacjentów z grupy ryzyka:z niewydolnością wątroby lub dróg żółciowych (brak wchłaniania kalcyfediolu);z zaburzeniami czynności nerek (może wystąpić zmniejszenie działania leczniczego);z niewydolnością serca (zwłaszcza u osób leczonych glikozydami naparstnicy) oraz miażdżycą;z niedoczynnością przytarczyc (zmniejszony efekt terapeutyczny);ze skłonnością to tworzenia kamieni nerkowych;długotrwale unieruchomionych (możliwość wystąpienia hiperkalcemii);z zespołem złego wchłaniania i chorobą Crohna (obniżone wchłanianie kalcyfediolu);z sarkoidozą, gruźlicą, chorobami ziarniniakowymi (zwiększona wrażliwość na działanie kalcyfediolu);z hiperfosfatemią (należy ograniczyć ilość fosforanów w diecie).Pacjenci w podeszłym wieku będą wykazywać zwiększone zapotrzebowanie na witaminę D.