Kandesartan

Podczas leczenia kandesartanem, lekiem hamującym układ renina-angiotensyna-aldosteron, mogą wystąpić zmiany czynności nerek.​‍​​​​​‍​‍‍‍‍​‍‍ U pacjentów, u których występuje nadciśnienie tętnicze współistniejące z niewydolnością nerek zalecane jest okresowe kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy. Pacjenci z bardzo ciężką, bądź schyłkową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 15ml/min) dawkę leku kandesartan mają ustalaną z bardzo dużą ostrożnością, z jednoczesnym kontrolowaniem nadciśnienia tętniczego. Pacjenci leczeni kandesartanem ze względu na występującą u nich niewydolność serca wraz ze współistniejącą niewydolnością nerek powinni również monitorować stężenie kreatyniny i potasu w surowicy. Kontrola ta konieczna jest również w momencie zwiększania dawki kandesartanu.U pacjentów leczonych jednocześnie kandesartanem i inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), zwiększa się ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza zaburzeń ze strony czynności nerek i hiperkaliemii. Pacjenci leczeni w ten sposób powinni być objęci szczególną obserwacją.Pacjenci poddawani dializie dawkę kandesartanu powinni mieć ustalaną ostrożnie w oparciu o kontrolę ciśnienia tętnicze, ponieważ podczas dializy ciśnienie krwi staje się szczególnie wrażliwe na blokadę receptorów AT1.Wynika to najprawdopodobniej ze zmniejszenia objętości osocza u tych osób oraz jednoczesnego zwiększenia aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron.Szczególną ostrożność należy zachować również u pacjentów, u których występuje obustronne zwężenie tętnic nerkowych, bądź zwężenie tętnicy nerkowej jednej czynnej nerki. Leki działające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym antagoniści receptora AT1 angiotensyny II, mogą powodować zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy.U pacjentów po niedawnym przeszczepie nerek nie ma doświadczenia ze stosowaniem leku kandesartan.U pacjentów z niewydolnością serca, którzy leczeni są kandesartanem może wystąpić niedociśnienie tętnicze. Spadek ciśnienia tętniczego może wystąpić również u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, którzy mają zmniejszoną objętość wewnątrznaczyniową np. u osób stosujących duże dawki leków moczopędnych. U tych pacjentów należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia i wyrównywać ewentualną hipowolemię.W trakcie znieczulenia i zabiegów chirurgicznych, u pacjentów, którzy leczeni są kandesartanem może wystąpić niedociśnienie, które spowodowane jest zahamowaniem układu renina-angiotensyna-aldosteron. Niekiedy niedociśnienie może być tak ciężkie, że konieczne jest podanie dożylnie leków lub płynów zwiększających ciśnienie.Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej lub z przerostową kardiomiopatią zawężającą.U pacjentów z hiperaldosteronizmem pierwotnym nie zaleca się stosowania kandesartanu, ponieważ nie reagują oni na leki zmniejszające ciśnienie tętnicze, które hamują układ renina-angiotensyna-aldosteron.Jednoczesne podawanie kandesartanu i leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, zamienników soli kuchennej, które zawierają potas, bądź innych leków, które zwiększają stężenie potasu (np. heparyny), może powodować zwiększenie stężenia potasu w surowicy.  Z tego powodu należy u takich osób kontrolować stężenie potasu w surowicy. U pacjentów z niewydolnością serca, którzy leczeni są kandesartanem może dojść do hiperkaliemii, dlatego również u nich zalecana jest kontrola stężenia potasu w surowicy. Jednoczesne stosowanie kandesartanu, inhibitorów  ACE i leków oszczędzające potas (np. spironolaktonu) nie jest zalecane i może być zastosowane jedynie po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka u pacjenta.W przypadku, kiedy napięcie naczyń i czynność nerek zależy w dużym stopniu od układu renina-angiotensyna-aldosteron(np. u pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub istniejącą chorobą nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej), leczenie lekami wpływającymi na ten układ może doprowadzić do ciężkiego niedociśnienia, azotemii, skąpomoczu, bądź do ciężkiej niewydolności nerek. Tego typu objawy mogą się również pojawić podczas leczenia antagonistami receptory AT1. Nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego w trakcie leczenia lekami przeciwnadciśnieniowymi u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca czy mózgu, może doprowadzić do zawału mięśnia sercowego bądź udaru.