Kangrelor

Lek ten jest przeznaczony wyłącznie do użytku w szpitalach, a także w stanach wymagających pilnej interwencji lekarskiej.Kangrelor należy stosować zachowując ostrożność, u pacjentów z chorobami, które wiążą się ze zwiększonym ryzykiem krwawienia oraz u osób stosujących leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia.Jeżeli dojdzie do niewyjaśnionego spadku ciśnienia krwi lub hematokrytu, należy rozważyć stosowność podawania kangreloru.Kangrelor hamuje aktywację i agregację płytek krwi, co potwierdzają: agregometria, przyłóżkowe testy laboratoryjne i cytometria przepływowa.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ W ciągu dwóch minut obserwowane jest hamowanie płytek krwi, które utrzymuje się na stałym poziomie przez cały czas trwania wlewu.Kangrelor jest przeciwwskazany u pacjentów po przebytym udarze mózgu lub przemijającym ataku niedokrwiennym mózgu, ze względu na zwiększone ryzyko krwotoku śródczaszkowego.Leczenie pacjentów kangrelorem, może u nich zwiększyć ryzyko tamponady serca.U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek przyjmujących kangrelor, zgłaszano większą częstość pogorszenia czynności nerek (ostrą niewydolności nerek, niewydolności nerek oraz podwyższone stężenie kreatyniny w surowicy krwi).Podczas leczenia kangrelorem mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości takie jak: przypadki reakcji anafilaktycznej, wstrząsu anafilaktycznego i obrzęku naczynioruchowego.W trakcie terapii może zwiększyć się ryzyko duszności; mediana czasu trwania napadu duszności wynosiła dwie godziny.In vitrozostała zaobserwowana inhibicja BCRP (białka oporności raka piersi) przez metabolit ARC-69712XX w istotnych klinicznie stężeniach. Dlatego zalecane jest zachowanie ostrożności w razie stosowania kangreloru w skojarzeniu z substratem BCRP.Jeżeli lekarze przewidują wydłużenie czasu terapii, pacjent powinien przejść na leczenie doustne inhibitorem P2Y12 (klopidogrel, tikagrelor lub prasugrel).