Kapiwasertyb

W trakcie terapii kapiwasertybem istnieje ryzyko wystąpienia polekowych reakcji skórnych, do których zaliczamy rumień wielopostaciowy oraz uogólnione złuszczające zapalenie skóry.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ W przypadku pojawienia się reakcji skórnych konieczna może być konsultacja z dermatologiem w celu szybkiego rozpoznania zmian, a także przerwania terapii lub zmniejszenia dawki substancji czynnej do momentu wystąpienia poprawy.Jednoczesne przyjęcie silnych lub umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 może spowodować zwiększenie siły działania kapiwasertybu, a przez to nasilenie występujących działań niepożądanych. W odwrotnym przypadku–podczas jednoczesnego przyjęcia silnych induktorów CYP3A4 może dojść do zmniejszenia skuteczności terapii z powodu osłabienia siły działania kapiwasertybu.U niektórych pacjentów zgłaszano przypadki występowania biegunki, która niesie ze sobą ryzyko odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych oraz uszkodzenia nerek. W przypadku wystąpienia biegunki zalecane jest zwiększenie podaży płynów oraz natychmiastowe przyjęcie leków przeciwbiegunkowych. Długotrwała biegunka może doprowadzić do konieczności zmniejszenia dawki substancji czynnej zgodnie z zaleceniami producenta.W trakcie terapii kapiwasertybem zalecane jest regularne monitorowanie stężenia glukozy w osoczu. Ponadto, warto również rozważyć regularne oznaczanie ketonów oraz innych parametrów metabolicznych u pacjentów, u których występuje hiperglikemia. Częste monitorowanie glikemii jest zalecane u osób:u których hiperglikemia wystąpiła podczas leczenia;cierpiących na cukrzycę, stany przedcukrzycowe oraz osób przyjmujących steroidy,u których czynniki ryzyka wystąpienia kwasicy ketonowej wystąpiły podczas terapii.Podczas terapii kapiwasertybem istnieje ryzyko wystąpienia hiperglikemii. Prawdopodobieństwo wzrostu stężenia glukozy w osoczu było większe w przypadku osób, u których stężenie hemoglobiny glikowanej występowało na poziomie powyżej 6,5%. Ciężka hiperglikemia powiązana z cukrzycową kwasicą ketonową może wystąpić w dowolnym momencie terapii kapiwasertybem. W niektórych przypadkach kwasica ketonowa występowała u pacjentów w czasie krótszym niż 10 dni od rozpoczęcia terapii.Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności monitorowania objawów hiperglikemii, do których zaliczamy:nadmierne pragnienie;utratę masy ciała ze zwiększonym apetytem;częstomocz;wielomocz.W przypadku pojawienia się wymienionych objawów zalecany jest kontakt z lekarzem prowadzącym. Podczas leczenia pacjentów odwodnionych, z licznymi chorobami współistniejącymi oraz osób niedożywionych ryzyko hiperglikemii jest większe.Pacjenci doświadczający nudności, bólu brzucha, wymiotów, zmęczenia, senności, zmiany zapachu oddechu na lekko owocowy powinni zgłosić te objawy lekarzowi prowadzącemu. W przypadku potwierdzenia występowania kwasicy ketonowej konieczne jest odstawienie kapiwasertybu.