Karmustyna

Konieczna jest cotygodniowa kontrola wskaźników morfologii krwi przez co najmniej 6 tygodni po podaniu leku oraz przed podaniem leku, ze względu na opóźnionedziałanie hamujące czynność szpiku kostnego.Jeśli pacjent w trakcie leczenia zaobserwuje u siebie objawy zakażenia, podatność na siniaki i krwawienia, nietypowe zmęczenie, przyśpieszone lub nieregularne bicie serca, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.Przed rozpoczęciem terapii, a także p‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​odczas leczenia powinny być przeprowadzane badania oceniające czynność wątroby, płuc i nerek.Karmustyna może mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie płuc, dlatego przed przystąpieniem do leczenia, należy wykonać prześwietlenie klatki piersiowej (badanie RTG).Jednoczesne stosowanie leków cytostatycznych z fenytoiną, deksametazonem lub digoksyną może osłabić ich działanie terapeutyczne.Cymetydyna oraz melfalan zwiększają toksyczność karmustyny.Leki mielosupresyjne, np. metotreksat, cyklofosfamid, prokarbazyna, chlorometyna (iperyt azotowy), fluorouracyl, winblastyna, aktynomycyna (daktynomycyna), bleomycyna, doksorubicyna (adriamycyna), zwiększają ryzyko wystąpienia niektórych działań niepożądanych karmustyny,  takich jak niedobór płytek krwi (trombocytopenia) i białych krwinek (leukopenia).Może wystąpić oporność krzyżowa pomiędzy karmustyną, a innymi lekami alkilującymi, np. chlorometyną i cyklofosfamidem.