Karwedilol

Karwedilol jest nieselektywnym β-blokerem, który blokuje zarówno receptory β1jak i β2.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Ponadto wykazuje aktywność chinidynopodobną, w niewielkim stopniu powodując stabilizację błon komórkowych.Charakterystycznym dla karwedilolu działaniem jest wybiórcze blokowanie receptorów α1. Dzięki temu lek zmniejsza opór obwodowy i skuteczniej niż inne leki β-adrenolityczne obniża ciśnienie krwi. Karwedilol nie zmniejsza objętości wyrzutowej mięśnia sercowego. Przepływ krwi przez nerki i naczynia obwodowe pozostaje w granicach normy, dzięki czemu rzadziej, niż w przypadku stosowania innych β-adrenolityków, pacjenci doświadczają ziębnięcia kończyn.Blokada receptorów β1odpowiada za brak możliwości przyłączenia do nich takich cząsteczek jak noradrenalina i adrenalina. Efektem tego działania jest spadek ciśnienia tętniczego oraz wpływ na mięsień sercowy, który objawia się działaniem:chronotropowo ujemnym (zmniejszenie częstości akcji serca);dromotropowo ujemnym (spadek przewodnictwa przedsionkowo-komorowego);inotropowo ujemnym (obniżenie kurczliwości mięśnia komór);Poprzez wydłużenie fazy rozkurczu mięśnia sercowego, poprawione zostaje odżywienie komórek serca, a także zmniejsza się jego zapotrzebowanie na tlen.Karwedilol wykazuje również aktywność antyoksydacyjną. Lek nie wpływanie negatywnie na profil lipidowy organizmu, co zdarza się w przypadku innych leków β-adrenolitycznych. Karwedilol w umiarkowanym stopniu wchłania się po podaniu doustnym. Biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 25%. Pożywienie wydłuża czas wchłaniania substancji leczniczej. Karwedilol ze względu na swoją znaczną lipofilowość w wysokim stopniu wiąże się z białkami osocza. Lek występuje w połączeniach z albuminami osocza na poziomie około 99%.Maksymalne stężenie jest osiągane średnio godzinę od podania doustnego. Substancja lecznicza przenika przez łożysko i do mleka matki karmiącej. Karwedilol ulega metabolizmowi w wątrobie. W reakcjach demetylacji i hydroksylacji powstaje wiele metabolitów, z których najważniejsze to:4-hydroksyfenylokarwedilol – wykazujący znaczną aktywność β-adrenolityczną, ale jego stężenie jest niewielkie w odniesieniu do samego karwedilolu;8-hydroksykarbazylokarwedilol – wykazujący znaczne właściwości antyoksydacyjne.Metabolity karwedilolu ulegają reakcji sprzęgania z kwasem glukuronowym, by następnie zostać wydalone w postaci glukuronidów.Średni okres półtrwania karwedilolu wynosi około 8 godzin. Karwedilol jest wydalany z żółcią w postaci glukuronidów metabolitów powstałych w wątrobie. W niewielkim stopniu lek jest wydalany przez nerki, najwięcej metabolitów wykryto w kale.