Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
OTC
Klarytromycyna
klarytromycyny
INN: Klarytromycyna
Zaktualizowano: 2026-04-10
Dostępny w:
🇩🇪🇬🇧🇵🇱
Postać
klarytromycyny
Dawkowanie
—
Droga podania
—
Przechowywanie
—
O produkcie
Źródło
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
DOZ
Klarytromycyna wykazuje działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne. Mechanizm działania klarytromycyny wykorzystuje zdolność przyłączenia się cząsteczki antybiotyku do podjednostki 50S rybosomu bakteryjnego. Efektem tego jest zaburzenie procesu translacji i produkcja nieprawidłowych białek niezbędnych do funkcjonowania komórki bakteryjnej. Za działanie przeciwbakteryjne antybiotyku odpowiada częściowo również jego aktywny farmakologicznie metabolit 14-OH-klarytromycyna.Antybiotyk wykazuje aktywność wobec bakterii Gram-dodatnich takich jak:Streptococcus pneumoniae;Streptococcus pyogenes;Listeria monocytogenes.Potwierdzono działanie hamujące rozwój wobec innych drobnoustrojów, do których należą:Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae,Helicobacter pylorioraz bakterii z rodzajuMycobacterium.Klarytromycyna działa również przeciwbakteryjnie wobec tlenowych bakterii Gram-ujemnych:Haemophilus parainfluenzae;Moraxella catarrhalis;Neisseria gonorrhoeae;Legionella pneumophila;Haemophilus influenzae.W niektórych przypadkach odnotowano możliwość nabycia oporności na klarytromycynę przez bakterię z rodzajuStaphylococcusiStreptococcus. Mechanizm oporności polega na:wytworzeniu zdolności pozbycia się cząsteczki klarytromycyny z komórki bakteryjnej z udziałem aktywnego transportu;modyfikacja (metylacja) miejsca wiązania cząsteczki antybiotyku na powierzchni rybosomu bakteryjnego.Istnieje ryzyko rozwoju oporności krzyżowej między makroildami (klarytromycyna) oraz linkozamidami (linkomycyna i klindamycyna).
Substancja czynna jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Pokarm może w niewielkim stopniu wydłużać proces wchłaniania antybiotyku, ale nie ma to znaczenia klinicznego. Biodostępność preparatu po podaniu doustnym wynosi około 50%.
Klarytromycyna łączy się z białkami osocza na poziomie około 70%. Klarytromycyna osiąga wysokie stężenia w tkankach organizmu, przewyższając kilkakrotnie stężenia występujące w osoczu. Maksymalne stężenie w osoczu występuję około 3 godzin po podaniu.
Okres półtrwania klarytromycyny wynosi od trzech do czterech godzin, zależnie od cech osobniczych. Substancja czynna ulega metabolizmowi w wątrobie, w wyniku czego powstaje kilka nieaktywnych farmakologicznie metabolitów oraz 14–hydroksyklarytromycyna, której aktywność przeciwbakteryjna znajduje się na poziomie klarytromycyny.
Antybiotyk jest wydalany z kałem i moczem. Od 20% do 36% (w zależności od dawki klarytromycyny) jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Około 15% pozostałości dawki w moczu stanowi 14–hydroksyklarytromycyna. Pozostała część leku jest wydalana z kałem, częściowo w postaci niezmienionej.
⚠️ Ostrzeżenia
Podczas stosowania klarytromycyny u osób z niewydolnością nerek oraz schorzeniami wątroby należy zachować szczególną ostrożność. Substancja czynna może być odpowiedzialna za wywołanie uszkodzeń wątroby objawiających się żółtaczką, zabarwieniem moczu lub bólami brzucha.Podczas terapii z wykorzystaniem klarytromycyny może pojawić się biegunka. Problemy jelitowe trwające kilka dni o ciężkim przebiegu mogą być objawem wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita. Jest to choroba, która może wystąpić podczas stosowania wielu antybiotyków, a jej przyczyną są enterotoksyny produkowane przezClostridium difficile.Długotrwałe stosowanie klarytromycyny może spowodować osłabienie naturalnej mikroflory jelita co jest przyczyną nadmiernego występowaniaClostridium difficile.Enterotoksyny produkowane przezClostridiumsą przyczyną zwiększenia ciężkości przebiegu choroby, a także wzrostu umieralności pacjentów.Decyzja o wykorzystaniu klarytomycyny w terapii kobiety ciężarnej może zostaćjedynie przez lekarzapo rozważeniu stosunku korzyści odniesionej z terapii przez matkę a ryzyka wystąpienia toksycznego wpływu dla dziecka.Istnieje ryzyko zaostrzenia działań niepożądanych podczas przyjmowania klarytromycyny z niektórymi lekami. Należy zachować czujność podczas jednoczesnego stosowania:pochodnych benzodiazepiny : midazolamu oraz triazolamu;kolchicyny (ryzyko toksycznego wpływu na nerki);antybiotyków z grupy aminoglikozydów (zwiększone ryzyko uszkodzeń słuchu);leków hipolipemizujących z grupy statyn (zwiększone ryzyko rozwoju miopatii oraz uszkodzeń mięśni);substancje lecznicze powodujące wydłużenie odstępu QT (ryzyko rozwoju zaburzeń rytmu serca);doustne leki przeciwcukrzycowe (możliwość wystąpienia spadku stężenia glukozy w osoczu);doustne leki przeciwzakrzepowe (ryzyko krwawień) – w tym przypadku zalecana jest dodatkowa kontrola współczynnika INR.W związku z ryzykiem wydłużenia odstępu QT, pacjenci z niektórymi schorzeniami układu sercowo–naczyniowego powinni zachować szczególną ostrożność podczas terapii klarytromycyną. Do chorób zwiększających ryzyko pojawienia się arytmii (zaburzeń rytmu serca) należą:wrodzone lub nabyte wydłużenie odstępu QT u pacjenta:ciężka niewydolność mięśnia sercowego;choroba niedokrwienna serca;zaburzenia stężenia elektrolitów (niedobór jonów potasowych i magnezowych);spowolnienie akcji serca.Klarytromycyny nie należy łączyć z terfenadyną, cyzaprydem, astemizolem i pimozydem (podwójne ryzyko wydłużenia odstępu QT).Podczas terapii z wykorzystaniem klarytromycyny należy pamiętać o ryzyku pojawienia się szczepów bakteryjnych i grzybów niewrażliwych na leczenie standardowymi antybiotykami (rozwój oporności). Przed zastosowaniem klarytromycyny w leczeniu stanów zapalnych płuc i infekcji tkanek miękkich oraz skóryzalecane jest wykonanie antybiogramu(badanie podatności określonego szczepu na leczenie).W niektórych przypadkach klarytomycyna może spowodować wystąpienie ciężkich reakcji alergicznych takich jak: zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, ostra uogólniona osutka krostkowa i wysypka polekowa z eozynofilią. W przypadku pojawienia się objawów związanych z wymienionymi schorzeniami należy przerwać stosowanie antybiotyku i wdrożyć prawidłową terapię.
PillsCard reference image