Klonazepam

Regularne stosowanie klonazepamu może prowadzić do tolerancji i zmniejszenia skuteczności jego działania.Istnieje również ryzyko uzależnienia psychicznego i fizycznego, które zwiększa się wraz ze stosowaną dawką i czasem leczenia.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Ryzyko uzależnienia jest też większe u pacjentów nadużywających alkohol, narkotyki lub inne leki.Klonazepam może wywołać niepamięć następczą, która pojawia się kilka godzin po przyjęciu leku (zwłaszcza w dużej dawce).Klonazepam może wywołać reakcje paradoksalne takie jak niepokój ruchowy, pobudzenie, drażliwość, agresywność, wrogość, koszmary senne, omamy, psychozy, somnambulizm (sennowłóctwo), zaburzenia osobowości, nasiloną bezsenność. Reakcje te częściej występują u osób w podeszłym wieku i uzależnionych od alkoholu.U pacjentów z objawami depresji endogennej klonazepam należy stosować ostrożnie gdyż mogą wystąpić skłonności samobójcze. U tych pacjentów nie należy stosować monoterapii klonazepamem. Powinien on też być stosowany w najmniejszej, skutecznej dawce.Klonazepamu nie zaleca się stosować u pacjentów z psychozami.Szczególną ostrożność należy zachować również u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową ponieważ klonazepam wykazuje hamujący wpływ na ośrodek oddechowy.Klonazepam należy ostrożnie stosować u pacjentów z jaskrą, z ataksją mózgową i rdzeniową, a u pacjentów z porfirią (zaburzenie przetwarzania hemoglobiny we krwi) może prowokować napady padaczki.U pacjentów leczonych klonazepamem przez dłuższy okres czasu zaleca się badania krwi (morfologia z rozmazem) i testy czynnościowe wątroby.