Klorazepat

Klorazepat należy do grupy pochodnych 1,4 - benzodiazepiny.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Substancja wiąże się z receptorami benzodiazepinowymi BNZ1 oraz BNZ2. Stymulacja receptorów BNZ powoduje zwiększenie powinowactwa GABA do receptora GABAA, co powoduje otwarcie kanału chlorkowego, napływ jonów chlorkowych do komórki i hiperpolaryzację błony neuronów. Prowadzi to do zmniejszenia pobudliwości komórek nerwowych i zahamowania przewodzenia impulsów, co skutkuje działaniem uspokajającym i nasennym. Klorazepat jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym (biodostępność wynosi 91%). Około 80% klorazepatu ulega dekarboksylacji w żołądku do nordiazepamu, formy aktywnej, której maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po upływie około godziny od przyjęcia substancji. Po podaniu doustnym, maksymalne stężenie substancji występuje po upływie 0,5-2 godzin. W przypadku podania pozajelitowego, działanie klorazepatu jest zauważalne po 15 minutach. Czynny metabolit, nordiazepam silnie wiąże się z białkami osocza krwi (97-99%). Nie ustalono związku pomiędzy stężeniem a działaniem substancji, ze względu na intensywny metabolizm. Klorazepat przechodzi przez barierę krew-mózg oraz przez łożysko. Okres półtrwania substancji jest wydłużony (50-75 godzin), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku oraz przy schorzeniach wątroby, gdzie może dojść do kumulacji i przedawkowania. Klorazepat jest prolekiem, po doustnym podaniu 80% przyjętej dawki ulega dekarboksylacji w żołądku do aktywnej postaci, desmetylodiazepamu (nordiazepamu).W tej postaci lek jest wchłaniany, ulega następnie hydroksylacji w wątrobie do p-hydroksynordiazepamu. Pośrednim produktem przemian jest oksazepam, który również wykazuje aktywność farmakologiczną. Nordiazepam jest modulatorem receptorów GABA i odpowiada za działanie przeciwlękowe i przeciwdrgawkowe. Ma dłuższy okres półtrwania niż substancja macierzysta (od 30 do 150 godzin).Po podaniu pozajelitowym klorazepat również szybko ulega przekształceniu do nordiazepamu. Dostępność biologiczna w tym przypadku wynosi w przybliżeniu 100%. Klorazepat oraz jego metabolity są wydalane w przeważającej mierze z moczem (62–67%), gdzie głównym metabolitem jest 3-hydroksynordiazepam. Z kałem wydalane jest 15–19% przyjętej dawki.