Kwas ibandronowy

Przed rozpoczęciem leczenia kwasem ibandronowym konieczne jest wyrównanie poziomu wapnia.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Terapię kwasem ibandronowym należy uzupełnić suplementacją wapnia i witaminy D3.Należy uczulić pacjenta, aby zgłosił się do lekarza w przypadku wystąpienia niepożądanych reakcji ze strony przełyku. Szczególną ostrożność należy zachować wśród pacjentów z czynną chorobą górnego odcinka przewodu pokarmowego. Może dojść do wystąpienia zapalenia błony śluzowej żołądka, nadżerek, włącznie z ciężkimi przypadkami, z krwawieniem, z perforacją itp. Odpowiednie przyjmowanie leku minimalizuje ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego.Stosowanie kwasu ibandronowego wiąże się z ryzykiem martwicy kości szczęki. Ryzyko to jest większe np. u osób niedbających o higienę jamy ustnej, poddanych jednocześnie chemioterapii lub radioterapii i u osób stosujących równolegle kortykosteroidy. Przed rozpoczęciem leczenia zalecana jest konsultacja stomatologiczna w celu oceny stosunku korzyści do ryzyka. Odnotowano również przypadki martwicy kości przewodu słuchowego zewnętrznego. Czynnikami ryzyka są przewlekłe zakażenia ucha, stosowanie steroidów, chemioterapia, drobne urazy itp.Pacjentów zgłaszających ból w obrębie uda, biodra lub pachwin należy zbadać pod kątem nietypowych złamań kości udowej (poprzeczne/krótkie skośne). Złamania mogą być wynikiem m.in. niewielkiego urazu. Często są to złamania obustronne, dlatego w przypadku potwierdzenia złamania w jednej z kończyn należy poddać ocenie drugą kończynę.Nie zaleca się stosowania kwasu ibandronowego u osób z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min.Podawanie kwasu ibandronowego dożylnie wiąże się z ryzykiem reakcji anafilaktycznej/wstrząsu. Odnotowano przypadki śmiertelne.