Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
OTC
Kwas mefenamowy
kwasu mefenamowego
INN: Kwas mefenamowy
Zaktualizowano: 2026-04-10
Dostępny w:
🇩🇪🇬🇧🇵🇱
Postać
kwasu mefenamowego
Dawkowanie
—
Droga podania
—
Przechowywanie
—
O produkcie
Źródło
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
DOZ
Kwas mefenamowy należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Ze względu na działanie w większym stopniu przeciwbólowe niż przeciwzapalne, znajduje zastosowanie raczej w chorobie zwyrodnieniowej stawów niż zapalnych chorobach stawów. Działa przez nieselektywne hamowanie cyklooksygenazy, a przez to zmniejszenie syntezy prostaglandyn.
Kwas mefenamowy podany doustnie wchłania się szybko z przewodu pokarmowego i osiąga najwyższe stężenie we krwi po 2-4 godzinach.
Kwas mefenamowy silnie wiąże się z białkami krwi (ponad 90%).
Ulega metabolizmowi w wątrobie z udziałem cytochromu P-450 (podtyp CYP2C9) do kwasu 3-hydroksymetylomefenamowego, który ulega dalszym przemianom (oksydacja do kwasu 3-karboksymefenamowego).
Około 50% kwasu mefenamowego jest wydalane z moczem w ciągu 48 godzin w postaci niezmienionej lub w formie metabolitów (po sprzężeniu z kwasem glukuronowym). Do 20% ulega eliminacji z kałem w postaci niesprzężonego kwasu 3-karboksymefenamowego. U pacjentów z niewydolnością nerek może wydalanie może być wydłużone.
⚠️ Ostrzeżenia
Zaleca się przyjmowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas w celu ograniczenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. U osób starszych, ze schorzeniami układu pokarmowego w wywiadzie, przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub NLPZ należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania produktu. O wszelkich nietypowych objawach ze strony układu pokarmowego należy poinformować lekarza.Ze szczególną ostrożnością należy wdrażać terapię kwasem mefenamowym u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek oraz chorujących na astmę, toczeń i nadciśnienie.Kwas mefenamowy może zwiększać siłę działania związków litu oraz działań niepożądanych metotreksatu. Zmniejsza działanie niektórych leków moczopędnych oraz leków przeciwnadciśnieniowych. Jednoczesne podawanie z fluorochinolonami może wywołać drgawki, natomiast z glikozydami naparstnicy może zwiększyć niewydolność serca, z acenokumarolem podnieść ryzyko krwawienia z układu pokarmowego. Wodorotlenek magnezu może zwiększyć wchłanianie kwasu mefenamowego. Może nasilać toksyczne działanie na nerki takrolimusu i cyklosporyny oraz wydłużyć czas protrombinowy. Pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe powinni częściej kontrolować czas krzepnięcia krwi. Możliwe jest zwiększenie ryzyka zawału serca lub udaru.
PillsCard reference image