Kwas salicylowy

Kwas salicylowy ma właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz keratolityczne (złuszczające).​​​‍​​‍​​​​‍​​‍‍ Stosowany miejscowo działa również przeciwbólowo.Kwas salicylowy usuwa  martwe komórki z powierzchni naskórka w wyniku rozpuszczenia substancji międzykomórkowej oraz zmniejszenia pH w warstwie rogowej. Kwas salicylowy zmniejsza proliferację (namnażanie) keratynocytów i zwiększa ilość wody w  warstwie rogowej. Substancja dociera do mieszków włosowych, odblokowuje pory, oczyszcza skórę z zaskórników, zmniejsza ilość produkowanego przez gruczoły łojowe sebum, usuwa bakterie i zanieczyszczenia oraz redukuje przebarwienia i płytkie blizny. Kwas salicylowy zwiększa penetrację innych substancji aktywnych w głąb skóry. Hamowanie syntezy mukopolisacharydów może być przyczyną opóźnienia gojenia ran.Kwas salicylowy hamuje aktywność enzymów COX-1 i COX-2, które uczestniczą w powstawaniu prozapalnych prostaglandyn. Efektem działania kwasu salicylowego jest hamowanie procesów zapalnych oraz zwalczanie bólu i gorączki. Wymienione właściwości kwasu nie są już obecnie wykorzystywane w leczeniu stanów zapalnych stawów, bólów różnego pochodzenie, gorączki itp. Wchłanianie kwasu salicylowego jest zależne od rodzaju podłoża zastosowanego w preparacie, stanu naskórka i stosowania opatrunku okluzyjnego. Do organizmu wnika około 10% zaaplikowanego miejscowo kwasu salicylowego. Stężenie maksymalne we krwi osiągane jest po 4-8 h po aplikacji. Kwas salicylowy wiąże się w 80% z białkami osocza. Substancja wykazuje zdolność przenikania do ośrodkowego układu nerwowego i przez łożysko. Kwas salicylowy jest metabolizowany do kwasu gentyzynowego. Drugim metabolitem jest kwas salicylurowy, który w następnym etapie jest sprzęgany z kwasem glukuronowym. Po podaniu miejscowym kwasu salicylowego około 7% dawki wydalane jest z moczem. W moczu postać niezmieniona stanowi 10-50%.