Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
OTC
Kwas walproinowy
kwasu walproinowego
INN: Kwas walproinowy
Zaktualizowano: 2026-04-10
Dostępny w:
🇩🇪🇬🇧🇵🇱
Postać
kwasu walproinowego
Dawkowanie
—
Droga podania
—
Przechowywanie
—
O produkcie
Źródło
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
DOZ
Kwas walproinowy jest lekiem o działaniu przeciwdrgawkowym, którego mechanizm nie jest do końca wyjaśniony. Aktywność przeciwdrgawkową wykazują zarówno metabolity kwasu walproinowego jak i sama substancja czynna. Najbardziej prawdopodobnym sposobem działania substancji czynnej jest nasilenie układu gabanergicznego. Kwas walproinowy wywiera wpływ zarówno na syntezę kwasu gamma–aminomasłowego jak i jego metabolizm. W związku ze zwiększeniem aktywności dekarboksylazy kwasu glutaminowego (substratu niezbędnego do powstania GABA) oraz zmniejszenia aktywności transaminazy kwasu gamma–aminomasłowego, dochodzi do wzrostu stężenia GABA w szczelinie synaptycznej i w pęcherzykach synaptycznych.Kwas gamma–aminomasłowy (GABA) jest przekaźnikiem w ośrodkowym układzie nerwowym, wywierającym hamujący wpływ na jego czynność. Dzięki nasileniu przekaźnictwa gabanergicznego zmniejsza się zdolność do przewodzenia wyładowań pomiędzy neuronami, przez co wzrasta próg drgawkowy (drgawki rzadziej występują).Kwas walproinowy poprawia zdolność koncentracji oraz koordynację wzrokowo–ruchową. Substancja czynna wykazuje również aktywność w zaburzeniach maniakalno–depresyjnych.
Wchłanianie kwasu walproinowego z przewodu pokarmowego jest szybkie i w przypadku niektórych formulacji substancji czynnej, niemal całkowite. Maksymalne stężenie w osoczu po podaniu doustnym jest zależne od zastosowanej postaci kwasu walproinowego. Niezależnie od drogi podania stan stacjonarny zostaje wykształcony po upłynięciu dwóch do czterech dni.
Substancja czynna przenika przez łożysko u człowieka i u zwierząt. Kwas walproinowy występuje w osoczu w postaci wolnej oraz związanej z białkami osocza. Stopień wiązania jest ściśle zależny od dawki i czasu podawania substancji czynnej, maleje on również w przypadku osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Najważniejszym metabolitem kwasu walproinowego jest kwas 3-keto-walproinowy, który wykazuje aktywność przeciwdrgawkową u zwierząt. Metabolizm kwasu walproinowego polega przede wszystkim na sprzęganiu cząsteczki z kwasem glukuronowym, a także również na procesach utlenienia przebiegających w wątrobie.
Kwas walproinowy jest wydalany głównie z moczem w postaci pochodnych glukuronidowych, powstających podczas metabolizmu w wątrobie. Jedynie 5% dawki substancji czynnej jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Okres półtrwania wynosi u osób dorosłych od dziesięciu do dwudziestu godzin i jest skrócony u dzieci.
⚠️ Ostrzeżenia
Kwas walproinowy jest objęty dodatkowym monitoringiem. Przed rozpoczęciem terapii należy szczegółowo ocenić stan organizmu pacjenta.Lek nigdy nie powinien być odstawiany gwałtownie. Leczenie należy przerywać w sposób stopniowy, pod ścisłą kontrolą lekarską.Walproiniany są odpowiedzialne za pogorszenie przebiegu lub wywołanie schorzeń mitochondrialnych, polegających na mutacjach genu jądrowego kodującego POLG (mitochondrialną polimerazę y) oraz mutacjach mitochondrialnego DNA. Objawami towarzyszącymi tego rodzaju zaburzeniom są stany padaczkowe, padaczki oporne na różne próby leczenia, opóźnienia w rozwoju, migrena z aurą. W przypadku współistnienia tego rodzaju zaburzeń ryzyko ostrej niewydolności i uszkodzenia wątroby zwiększa się.Jednym z kryteriów sprawdzanych przed podaniem kwasu walproinowego jest prawidłowa aktywność układu krzepnięcia. W przypadku krwawień i zaburzeń związanych z produkcją czerwonych krwinek stan pacjenta powinien być objęty dodatkowym monitoringiem.Ocenie powinna zostać poddana czynność wątroby, zaleca się aby regularne testy pracy tego narządu były przeprowadzane przez sześć miesięcy po rozpoczęciu terapii.Kwas walproinowy może upośledzać czynność wątroby i prowadzić do jej uszkodzenia.W przypadku gdy przeprowadzone badania wskażą nieprawidłowości należy regularnie monitorować stan pacjenta aż do momentu uzyskania poprawy.U dzieci poniżej trzeciego roku życia obserwowano zwiększenie ryzyka hepatotoksyczności, prawdopodobieństwo uszkodzenia wątroby wzrasta również w przypadku stosowania kilku leków przeciwpadaczkowych.Jeśli u pacjenta przyjmującego kwas walproinowy wystąpi nawrót napadów, wymioty, bóle brzucha, senność, żółtaczka i senność należy niezwłocznie poinformować lekarza o występujących objawach. W związku ze zwiększonym ryzykiem hepatotoksyczności nie zaleca się jednoczesnego podawania salicylanów dzieciom poniżej trzeciego roku życia.Substancja czynna może spowodować wzrost masy ciała pacjenta, w związku z tym zaleca się podjęcie kroków mających na celu przeciwdziałanie temu efektowi. Ponadto, u niektórych pacjentów odnotowano niewielki wzrost ryzyka pojawienia się myśli lub zachowań samobójczych. Zalecane jest objęcie pacjenta dodatkowym monitoringiem, jeśli w wywiadzie występuję skłonność do negatywnych zachowań.Jednoczesne stosowanie karbapenemów podczas kuracji kwasem walproinowym nie jest zalecane. Istnieje ryzyko zmniejszenia skuteczności leczenia przeciwdrgawkowego.U niektórych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia stanu zapalnego trzustki. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pojawienia się objawów takich jak nudności, ból brzucha. Niewydolność wątroby występująca jednocześnie z zapaleniem trzustki zwiększa ryzyko zgonu pacjenta. W przypadku współistniejącego stanu zapalnego trzustki zalecane jest objęcie pacjenta dodatkowym monitoringiem, a w razie pojawienia się objawów zapalenia tego narządu konieczna jest konsultacja z lekarzem, który zdecyduje o możliwości odstawienia leku.W trakcie terapii kwasem walproinowym istnieje zwiększone ryzyko pojawienie się tocznia rumieniowatego. Upośledzenie pracy nerek może być przyczyną nasilenia działania substancji czynnej poprzez zwiększenie jej stężenia w osoczu.U niektórych pacjentów podczas leczenia kwasem walproinowym potwierdzono wzrost stężenia amoniaku w osoczu. Hiperamonemia może spowodować wystąpienie śpiączki. W przypadku zaburzeń enzymatycznych istnieje zwiększone ryzyko wzrostu stężenia amoniaku. U osób znajdujących się w grupie ryzyka zalecane są wcześniejsze badania metaboliczne.Przyjmowanie kwasu walproinowego może skutkować fałszywie dodatnimi testami na obecność ciał ketonowych w moczu. Z powodu wypierania hormonów tarczycy z połączeń z białkami zdarzały się przypadki błędnego zdiagnozowania (w oparciu o występujące objawy) niedoczynności tarczycy.Ze względu na potwierdzone działanie teratogenne substancji czynnej, jej przyjmowanie podczas ciąży jest surowo przeciwwskazane. W przypadku kobiet leczonych walproinianem, a planujących zajście w ciążę konieczny jest kontakt z lekarzem prowadzącym, który określi możliwość wprowadzenia zmian w terapii występującej jednostki chorobowej. Kobiety rozpoczynające leczenie kwasem walproinowym powinny być świadome ryzyka na jakie narażone jest płód, w razie nieplanowanego zajścia w ciążę.
PillsCard reference image