Naloksegol

Stosując naloksegol należy zachować szczególną ostrożność u tych pacjentów, u których w wywiadzie istnieją choroby noszące ze sobą ryzyko spowodowania prześwitów w ścianach przewodu pokarmowego. Są to choroba wrzodowa żołądka, przewlekłe, nieswoiste zapalenie jelit oraz uchyłków jelitowych, stan nowotworowy o charakterze naciekowym.Naloksegol może przenikać przez barierę krew-mózg do OUN, stąd też należy zachować szczególną ostrożność u chorych z klinicznie istotnymi zaburzeniami bariery krew-mózg. Zaliczają się do nich pacjenci z takimi jednostkami chorobowymi jak: pierwotne guzy mózgu, kolejne ogniska nowotworowe w OUN, inne infekcje zapalne, czynne stwardnienie rozsiane, choroby neurodegeneracyjne mózgu. W takiej grupie terapeutycznej naloksegol należy podawać uwzględniając indywidualny stosunek korzyści do ryzyka i kontrolując pojawianie się ewentualnych symptomów ze strony OUN. Każde pojawienie się objawów odstawienia opioidów lub zaburzenie ich działania analgetycznego jest wskazaniem do terminacji leczenia naloksegolem oraz konsultacji lekarskiej.Należy zachować szczególną ostrożność aplikując naloksegol pacjentom, którzy przyjmują metadon. W tej grupie chorych znacznie częściej obserwowano działania uboczne ze strony przewodu pokarmowego, niż u chorych nie zażywających tego leku. U nielicznych pacjentów z tej grupy zaobserwowano, że po zastosowaniu naloksegolu w dawce 25 mg pojawiły się dolegliwości bólowe takie jak w przypadku odstawienia opioidów. Do podawania naloksegolu chorym zażywającym metadon w leczeniu uzależnienia od opioidów należy podejść z rozwagą.Podawanie dawki 25 mg naloksegolu wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak: poważne bóle brzucha czy biegunka. W grupie terapeutycznej z takimi skutkami ubocznymi zaleca się obniżenie dawki dobowej do 12,5 mg oraz informowanie lekarza o pojawieniu się ciężkich, uporczywych i zwiększających się objawów niepożądanych.W okresie czasu od kilku minut do kilkunastu dni po zastosowaniu naloksegolu może pojawić się zespół objawów określanych jako zespół odstawienia opioidów. Charakteryzuje się pojawieniem się równocześnie trzech symptomów spośród wymienionych: głęboki stan zaniepokojenia lub niezadowolenia, mdłości lub nagłe wyrzuty treści pokarmowej na zewnątrz, bóle mięśni, łzawienie lub zwiększony wypływ wydzieliny z nosa, rozszerzenie źrenic lub "gęsia skórka" lub nadmierne oddawanie potu, biegunka, ziewanie, podwyższona temperatura ciała lub brak snu. W przypadku zaistnienia podejrzenia wystąpienia objawów zespołu odstawienia opioidów zaleca się terminację stosowania naloksegolu i kontakt z lekarzem.Naloksegol nie był badany u pacjentów ze schorzeniami kardiologicznymi. Z tego względu należy zachować szczególną rozwagę aplikując ten lek pacjentom będącym pod stałą opieką kardiologa.Nie rekomenduje się podawania naloksegolu pacjentom z ciężką niewydolnością wątroby.Należy zachować rozwagę aplikując naloksegol chorym z bólem onkologicznym lub zaparciami, będącymi powikłaniem stosowania opioidowych leków przeciwbólowych.